Administracja publiczna i samorząd - INFOR.PL

Zgodnie z przepisem art. 14 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej w sprawach w niej nieuregulowanych stosuje się przepisy k.p.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Należy więc przyjąć, iż co do zasady sprawy objęte zakresem przedmiotowym tej ustawy toczą się w oparciu o jej przepisy, a wyjątkowo na podstawie reguł k.p.a. lub innych, o ile przepis wprost tak wskaże. Zatem w przypadku wątpliwości do stosowania norm ustawowych lub k.p.a. pierwszeństwo mają te pierwsze.

Urząd Regulacji Energetyki z trudem przebija się przez kolejne ministerstwa z koncepcją pomocy finansowej dla ubogich odbiorców energii. MF ma własną koncepcję.

Założenie domu pomocy społecznej wiąże się z koniecznością uzyskania zezwolenia od wojewody i rejestracją ośrodka. W czasie działania ośrodka jego działalność jest systematycznie kontrolowana, a dalsze funkcjonowanie placówki zależy od pozytywnej oceny. Problemy zaczynają się, gdy placówkę prowadzi osoba prywatna na zasadach komercyjnych, ponieważ nad takim ośrodkiem organy administracji nie mają żadnego nadzoru.

 

Zgodnie z art. 25 ust. 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych, osoby otrzymujące świadczenia rodzinne, instytucje publiczne i organizacje pozarządowe są obowiązane do udzielania, na żądanie organu właściwego, wyjaśnień oraz informacji co do okoliczności mających wpływ na prawo do świadczeń rodzinnych.

Czy planowane jest wprowadzenie zmiany do rozporządzenia ministra polityki społecznej z 19 października 2005 r. w sprawie domów pomocy społecznej poprzez dodanie przepisu, z którego wynikałoby jednoznacznie, iż wymienione w niniejszym rozporządzeniu standardy bezwzględnie obowiązują w przypadku nowo otwieranych domów pomocy społecznej, a w przypadku domów istniejących (np. w budynkach zabytkowych) wojewoda może wydać - w uzasadnionych przypadkach - pozwolenie na ich prowadzenie, czyniąc odstępstwa od wybranych standardów?