| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Sektor publiczny > Zadania > Gospodarka przestrzenna > Rezygnacja z decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego

Rezygnacja z decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego

Jakie uwarunkowania pozwalają na rezygnację z uzyskiwania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego w sytuacji braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego? Na okoliczność jakich robót budowlanych można uznać za zbędne postępowanie administracyjne poprzedzające wydanie pozwolenia na budowę? To pytania, które często zadają sobie inwestorzy działający pod presją czasu, w obliczu groźby niedotrzymania terminów na realizację inwestycji.

Jeśli zakres robót wyklucza taką konieczność, gdyż znajduje się on w katalogu ciągle zwiększających swoją liczbę wyjątków z art. 29 Prawa budowlanego, to wówczas należy zastosować drugi z przypadków, tj. sytuację opisaną w art. 50 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p. Ta zaś skutkuje koniecznością uzyskiwania decyzji lokalizacji celu publicznego, gdy spełnione są następujące przesłanki:

● planowane roboty budowlane to: remont, montaż lub przebudowa,

● w wyniku przeprowadzenia tych robót nastąpi zmiana sposobu zagospodarowania terenu, użytkowania obiektu budowlanego, względnie zmiana jego formy architektonicznej,

● roboty budowlane związane są z przedsięwzięciem wymagającym przeprowadzenia postępowania w sprawie ocen oddziaływania na środowisko.

Pozostaje tylko rozstrzygnięcie kwestii, czy przesłanki te powinny być spełnione łącznie, czy zaistnienie choć jednej z nich odniesie już skutek w postaci konieczności uzyskiwania decyzji celu publicznego.

Moim zdaniem, niespełnienie choć jednej z wymienionych przesłanek spowoduje, że poprowadzenie postępowania o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego może okazać się nieuzasadnione, a wręcz bezcelowe. Nie do końca bowiem prawdziwa jest teza, że postępowanie w sprawie ocen oddziaływania na środowisko zawsze towarzyszy przedsięwzięciom powodującym zmiany sposobu zagospodarowania terenu.

Zobacz również: Jakie są możliwości zawieszenia postępowania o ustalenie warunków zabudowy

Przykład inwestycji drogowej

Niech za przykład posłuży inwestycja, polegająca na gruntownej przebudowie (remoncie) drogi wraz z torowiskiem tramwajowym w istniejących liniach rozgraniczających. Zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 1 i 12 Prawa budowlanego, roboty takie zwolnione są z obowiązku uzyskiwania pozwolenia na budowę. W konsekwencji powinien mieć w tym przypadku zastosowanie art. 50 ust. 2 pkt 2 u.p.z.p., zwalniający tego rodzaju roboty budowlane z obowiązku uzyskiwania decyzji lokalizacji celu publicznego. Jednak ze względu na bardzo ogólne sformułowania użyte w rozporządzeniu Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, które w grupie takich działań wymienia np. „linie tramwajowe, (...), wraz z towarzyszącą im infrastrukturą, używane głównie do przewozu pasażerów”, często zapisy decyzji środowiskowej nakazują sporządzenie raportu lub wręcz przeprowadzenia ponownej procedury w sprawie ocen oddziaływania na środowisko w ramach postępowania o wydanie pozwolenia na budowę planowanej inwestycji. W takiej sytuacji obowiązek uzyskiwania pozwolenia na budowę jest skutkiem rozstrzygnięć decyzji środowiskowej, a nie faktycznego zakresu planowanych robót budowlanych. Ma się więc do czynienia z wyjątkiem od generalnej zasady, wprowadzonym przepisami późniejszymi niż ustawa podstawowa. Pierwotnym zamysłem ustawodawcy była przecież zasada zwolnienia z obowiązku uzyskiwania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, gdy zakres wykonywanych robót budowlanych nie wymagał pozwolenia na budowę. Prowadzenie postępowania administracyjnego, wobec braku zmiany sposobu zagospodarowania terenu, wydaje się w tej sytuacji bezcelowe. Istniejąca droga nie zmieni swojej funkcji (sposobu zagospodarowania terenu), a krąg stron postępowania ograniczony jest w istocie do zarządcy drogi, który reprezentuje właściciela (jednostkę samorządu terytorialnego lub Skarb Państwa) oraz najczęściej jest również inwestorem, a tym samym wnioskodawcą postępowań administracyjnych. Trudne, a wręcz niemożliwe byłoby również wypełnienie kompletnego katalogu przedmiotu takiej decyzji. Oprócz rodzaju inwestycji określenie warunków i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu oraz wyznaczenie linii rozgraniczających teren inwestycji w sytuacji przebudowy lub remontu istniejącego już obiektu (np. drogi) jest niemożliwe.

Czytaj także

Narzędzia księgowego

POLECANE

reklama

Compliance 2020

Eksperci portalu infor.pl

Ewelina Jankowska

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »