Minister nauki ma przejąć kompetencje ministra gospodarki wobec Centrum Łukasiewicz

• Większy wpływ ministra nauki na organy Centrum Łukasiewicz
• Zmiany w zatrudnianiu władz Centrum i instytutów Sieci

Opis projektu opublikowano w wykazie prac legislacyjnych rządu. Projektodawcy proponują, by przyznać ministrowi nauki i szkolnictwa wyższego kompetencje dotyczące powoływania i odwoływania członków działającego przy prezesie Centrum Łukasiewicz organu opiniodawczo-doradczego – Kolegium Doradców oraz Rady Centrum Łukasiewicz, w tym jej przewodniczącego. Obecnie pozostają one w gestii ministra gospodarki.

Większy wpływ ministra nauki na organy Centrum Łukasiewicz

Jak przypomniano, nadzór nad działalnością Centrum Łukasiewicz pod względem legalności, rzetelności, celowości i gospodarności sprawuje minister nauki, natomiast kompetencje do powoływania i odwoływania przewodniczącego oraz członków Rady, a także członków Kolegium Doradców ma minister gospodarki.

Według resortu nauki dla sprawowania skutecznego nadzoru nad Centrum Łukasiewicz przez ministra nauki zasadne jest, by miał on również realny wpływ na zapewnienie funkcjonowania wszystkich organów Centrum Łukasiewicz.

Zmiany w zatrudnianiu władz Centrum i instytutów Sieci

Resort nauki zaproponował, by to minister nauki i szkolnictwa wyższego powoływał i odwoływał członków Kolegium Doradców. Przy czym powoływanie i odwoływanie członków będących przedstawicielami środowiska społeczno-gospodarczego lub finansowego będzie się odbywało na wniosek ministra gospodarki.

W konsekwencji - jak wskazano - zmiany wymaga także przepis o powoływaniu członka Kolegium Doradców w przypadku odwołania albo śmierci dotychczasowego członka oraz przepis zawierający upoważnienie ustawowe do wydania rozporządzenia w sprawie trybu pracy Kolegium Doradców i wysokości wynagrodzenia jego członków. W projekcie zaproponowano, by rozporządzenie to wydawał minister szkolnictwa wyższego i nauki bez udziału ministra gospodarki.

Odnośnie składu osobowego Rady Centrum Łukasiewicz w projekcie proponuje się, aby minister nauki wskazywał dwóch członków Rady, a nie dwóch, jak obecnie. Za powoływanie i odwoływanie członków Rady, w tym jej przewodniczącego, będzie odpowiedzialny minister szkolnictwa wyższego i nauki, a nie – jak dotychczas – minister gospodarki.

Projektodawcy zaproponowali również wprowadzenie funkcji zastępcy przewodniczącego Rady, którego będzie wskazywał minister właściwy do spraw gospodarki, we wniosku kierowanym do ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki.

Jak wyjaśniono, zastępca przewodniczącego Rady będzie wykonywał zadania przewodniczącego w przypadku jego nieobecności albo czasowej niemożności wykonywania obowiązków.

Projekt przewiduje także, że przedstawiciel ministra gospodarki stanie się pełnoprawnym członkiem rady instytutu Sieci (każdy instytut ma swoją radę), a minister nauki zyska prawo wysyłania obserwatora.

Przepisy dostosowujące przewidują, że przedstawiciel ministra gospodarki zostanie powołany do rady instytutu Sieci w dniu rozpoczęcia pierwszej kadencji tej rady następującej po dniu wejścia w życie projektowanej ustawy. Do tego czasu przedstawiciel tego ministra będzie uczestniczył w posiedzeniach rady na dotychczasowych zasadach, czyli jako obserwator.

Konsekwencją proponowanego zwiększenia kompetencji ministra nauki jest propozycja, by w systemie POL-on minister gospodarki miał wgląd do danych dotyczących instytutów, ale już nie do danych samego Centrum (tak jak obecnie).

Projekt noweli przewiduje też uproszczenie przepisów dotyczących zatrudnienia prezesa i wiceprezesów Centrum Łukasiewicz oraz dyrektorów i zastępców dyrektorów instytutów działających w ramach Sieci Badawczej Łukasiewicz.

Obecnie - opisano - opiera się on na dwóch równoległych podstawach prawnych: umowach o zarządzanie, tzw. kontraktach menedżerskich, i powołaniach w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy. „Takie rozwiązanie jest nietypowe i jedyne w polskim systemie prawa, a przy tym brak jest uzasadnienia dla jego utrzymywania” - zaznaczono. Projektodawcy zwrócili przy tym uwagę, że rozwiązania jednego z nich automatycznie oznacza konieczność rozwiązania drugiego, co tym bardziej przemawia za brakiem celowości utrzymywania tak skomplikowanej konstrukcji prawnej.

Resort nauki chce więc zniesienia umów o zarządzanie, zaś podstawą byłby wyłącznie stosunek pracy z powołania (Kodeks pracy).

W projekcie zaproponowano też, by zasady zakazu konkurencji przez prezesa i wiceprezesów Centrum Łukasiewicz oraz przez dyrektorów i zastępców dyrektorów instytutów Sieci były regulowane odrębnymi umowami opartymi bezpośrednio na Kodeksie pracy, a nie jak dotychczas stanowiły element umów o zarządzanie. (PAP)

agt/ bar/