Rozwój stref pomaga gminom

KRZYSZTOF MAĆKIEWICZ

starosta wąbrzeski

Są liczne pozytywne przykłady interesującego wykorzystania terenów przyłączanych do SSE przez samorządy. W wielu samorządach konstruowane są wieloletnie programy rozwoju lokalnego w oparciu o możliwości przyłączenia określonych terenów do funkcjonujących stref.

5 lutego rząd przyjął założenia projektu nowelizacji ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, który przewiduje zwiększenie limitu wielkości specjalnych stref ekonomicznych (SSE), uściślenie warunków zezwolenia na działalność gospodarczą oraz wprowadzenie zasad włączania gruntów prywatnych do stref. Nowe przepisy mają znieść dotychczasowy limit obszarów stref, który obecnie wynosi 12 tys. ha i został prawie w całości rozdysponowany. Projekt nowelizacji ustawy uściśla kryteria włączania do specjalnych stref ekonomicznych gruntów prywatnych, czyli niebędących własnością Skarbu Państwa, gminy czy zarządzającego strefą.

Pomysł zwiększenia limitu wielkości SSE jest z pewnością korzystny dla tych samorządów, które podjęły już prace przygotowawcze w kierunku poprawy uzbrojenia terenów inwestycyjnych. Nie bez znaczenia jest tu spójność działań w zakresie dalszego, skutecznego ograniczania bezrobocia w rejonach - powiatach, gdzie jest ono jeszcze znaczne.

Niezależnie od faktu zwiększenia liczby miejsc pracy w wyniku lokalizowanych nowych inwestycji dla samorządów istotna jest możliwość zmniejszenia wydatków na sferę pomocy socjalnej i skierowanie ich na dalszy rozwój infrastruktury na danym obszarze.

Również pozytywnie należy ocenić sposób skrócenia konsultacji resortowych przy tworzeniu stref, a zwłaszcza to, co jest potwierdzeniem zapowiedzi zwiększenia uprawnień samorządu. To ten samorząd jest przecież właściwym do określania kierunków rozwoju regionalnego. Dobrze może rokować na przyszłość także możliwość włączenia terenów prywatnych do SSE. Daje to wyraźny sygnał dla funkcjonujących podmiotów gospodarczych o sensowności włączania się do przedsięwzięć proponowanych przez lokalny samorząd.

wej