| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Sektor publiczny > Organizacja > Prawo administracyjne > Wezwanie w postępowaniu administracyjnym

Wezwanie w postępowaniu administracyjnym

Jednym z rozwiązań, które służą usprawnieniu całego postępowania administracyjnego, jest możliwość kierowania w jego trakcie wezwań do uczestniczących w nim osób.

Wezwania te mogą dotyczyć udziału w podejmowanych czynnościach, złożenia wyjaśnień lub zeznań osobiście, przez pełnomocnika lub na piśmie czy złożenia zeznań (art. 50 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego; dalej: k.p.a.). Wezwania są swoistym uzupełnieniem postępowania, jednak – jak wskazuje się w doktrynie – warunkują one w znaczącym stopniu przeprowadzenie całej sprawy. Od wyjaśnień lub zeznań czy też udziału danego podmiotu w konkretnych czynnościach może zależeć zakres branego pod uwagę materiału dowodowego. Jak wskazał WSA w Warszawie w wyroku z 14 listopada 2006 r. (sygn. akt III SA/Wa 1929/06), w przypadku gdy organ administracji publicznej uznaje za niewystarczające informacje złożone przez stronę w wyniku wykonania wezwania organu, powinien on wystosować kolejne wezwanie, wskazując na przykład konkretne dokumenty, które w jego przekonaniu mają znaczenie w sprawie.

Uzasadnieniem dokonania wezwania jest niezbędność podjęcia danego działania w kontekście rozstrzygnięcia sprawy lub też wykonania czynności urzędowych. Przy tej okazji organ administracji publicznej musi jednocześnie przypilnować, aby zadośćuczynienie wezwaniu nie było uciążliwe. Na tym tle należy powołać zasadę nieuciążliwości wezwań, obciążającą przede wszystkim organy administracji publicznej. W szczególnych przypadkach (uzasadnionych zwłaszcza okolicznościami zdrowotnymi) osoba wezwana może także podjąć stosowne czynności w miejscu jej pobytu. Wezwanie może zostać skierowane do każdego podmiotu, czyli nie tylko do stron postępowania. Zatem nie tylko do osób fizycznych, lecz także prawnych czy też jednostek organizacyjnych bez osobowości prawnej. Występuje w tym zakresie dowolność, która jest uzasadniona przede wszystkim potrzebami konkretnego postępowania.

W wezwaniu należy wskazać m.in. to, czy wezwany podmiot ma złożyć wyjaśnienia (zeznania) osobiście. Jeżeli nie ma takiego zastrzeżenia wyrażonego w wezwaniu wprost, to należy uznać, że istnieje w takim przypadku możliwość złożenia wyjaśnień przez pełnomocnika (wyrok WSA w Warszawie z 17 października 2008 r., sygn. akt 1252/08). Wśród innych elementów, które powinno zawierać wezwanie, są także oznaczenie sprawy i charakteru, w jakim dana osoba zostaje wezwana, oraz termin, w jakim wezwanie powinno zostać zrealizowane.

Fakt dokonania wezwania musi być udokumentowany w aktach danej sprawy. Co do zasady, wezwany ma obowiązek osobistego stawiennictwa w obrębie gminy lub miasta, w którym zamieszkuje lub przebywa, lub też w ramach gminy lub miasta sąsiedniego (można przyjąć, że bezpośrednio przyległego). W innych przypadkach organ administracji publicznej może skorzystać z pomocy jego odpowiednika, właściwego dla danego miejsca. 

Czytaj także

Narzędzia księgowego

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

RODO 2018

Eksperci portalu infor.pl

Michał Szypniewski

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »