Progi dochodu 2100 zł i 2800 zł? Będzie łatwiej o dodatek mieszkaniowy w 2024 r.

Dodatek mieszkaniowy to popularne świadczenie dla osób o mniejszych dochodach. Jest w praktyce rodzajem dopłaty do czynszu. Średnio wynosi 250 zł-380 zł miesięcznie. Przyznaje się go na 6 miesięcy z możliwością ponownego przyznania. Może więc być świadczeniem stałym.

Ile wynoszą progi dochodowe dla dodatku mieszkaniowego w 2023 r.?

Są dwa progi (tak jak przy dodatku osłonowym) – dla osób samotnych i rodzin. Progi zależą od przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej. W 2022 r. było to 6346,15 zł. Obliczamy następnie:

1)1903,85 zł dla rodzin,

2) 2538,46 zł dla osób samotnych.

Podobnie jak w przypadku czternastych emerytur przekroczenie ww. progów powoduje zmniejszenie wysokości dodatku mieszkaniowego. Nie ma tu tak prostej sytuacji, że przekroczenie progu dochodowego zabiera nam prawo do dodatku.

Ilustruje to przykład opracowany przez Ministerstwo Rozwoju i Technologii:

Twój średni dochód z ostatnich 3 miesięcy to 2003,85 zł na jedną osobę w gospodarstwie domowym. Przekraczasz więc 1903,85 zł o 100 zł, bo 2003,85 zł − 1903,85 zł = 100 zł. Urzędnik w gminie obliczył, że dodatek wyniesie dla ciebie 190,00 zł. Ta kwota będzie jednak pomniejszona o kwotę nadwyżki. Ostatecznie dostaniesz więc 90 zł, bo 190 zł − 100 zł = 90 zł.

Ile wyniosą progi dochodowe dla dodatku mieszkaniowego w 2024 r.

O tym przekonamy się w lutym 2024 r. (data publikacji komunikatu GUS). Ale już dziś wiemy, że progi dochodowe będą znacznie wyższe niż dla 2023 r. Przeciętne wynagrodzenie wynosiło bowiem w:

1. I kwartale 2023 r. 7124,26 zł.
2. II kwartale 2023 r. 7005,76 zł.

Przyjmując uproszczenie, że za cały 2023 r. przeciętne wynagrodzenie wyniesie 7000 zł, mamy takie progi dochodowe :

• dla osób samotnych 2800 zł (40% z 7000 zł),
• dla rodzin 2100 zł (30% z 7000 zł).

W 2024 r. podwyższenie ww. progów zwiększy liczbę osób uprawnionych do dodatku mieszkaniowego.

Kto otrzyma dodatek mieszkaniowy?

Otrzymasz dodatek mieszkaniowy, jeśli spełnisz WSZYSTKIE poniższe warunki:

• masz prawo do mieszkania albo domu jednorodzinnego, czyli: 
  • jesteś jego właścicielem,
  • masz spółdzielcze własnościowe lub spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu,
  • wynajmujesz albo podnajmujesz je na umowę,
  • czekasz na mieszkanie zamienne albo socjalne – jeśli masz orzeczenie sądu, że przysługuje ci taki lokal,
• twój średni miesięczny dochód z 3 miesięcy przed złożeniem wniosku jest równy albo niższy niż 1903,85 zł na jedną osobę w gospodarstwie domowym (czyli 30% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej – sprawdź wysokość przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w serwisie GUS). Jeśli twój dochód jest wyższy – dostaniesz dofinansowanie, ale pomniejszone o kwotę nadwyżki. Na przykład twój średni dochód z ostatnich 3 miesięcy to 2003,85 zł na jedną osobę w gospodarstwie domowym. Przekraczasz więc 1903,85 zł o 100 zł, bo 2003,85 zł − 1903,85 zł = 100 zł. Urzędnik w gminie obliczył, że dodatek wyniesie dla ciebie 190,00 zł. Ta kwota będzie jednak pomniejszona o kwotę nadwyżki. Ostatecznie dostaniesz więc 90 zł, bo 190 zł − 100 zł = 90 zł.

Rada gminy może podwyższyć średni miesięczny dochód gospodarstwa domowego, który uprawnia do uzyskania dodatku mieszkaniowego. Dowiedz się w swoim urzędzie gminy albo miasta, czy jest taka uchwała.

• powierzchnia twojego mieszkania albo domu jest równa albo niższa niż 71,5 m². Jeśli powierzchnia mieszkania lub domu jest większa, ale nie przekracza 82,5 m² – otrzymasz dodatek mieszkaniowy pod warunkiem, że powierzchnia wszystkich pokoi i kuchni jest mniejsza niż 60% powierzchni użytkowej mieszkania albo domu.

Rada gminy może podwyższyć maksymalną dopuszczalną powierzchnię użytkową mieszkania albo domu lub maksymalny dopuszczalny stopień jej przekroczenia. Dowiedz się w swoim urzędzie gminy albo miasta, czy jest taka uchwała.

Informację o powierzchni mieszkania albo domu możesz znaleźć na przykład:

• w akcie notarialnym,
• w umowie najmu,
• u zarządcy budynku.

Jeśli dostaniesz dodatek mieszkaniowy – możesz też dostać dodatek energetyczny. Dowiedz się w urzędzie gminy albo miasta, jak go uzyskać.

Jeśli będziesz zalegać z opłatami za mieszkanie albo dom przez co najmniej 2 miesiące – gmina wstrzyma wypłatę dodatku.

Wniosek o dodatek mieszkaniowy

Gdzie znajdziesz wniosek?

• wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego – pobierz w swoim urzędzie miasta albo gminy lub ośrodku pomocy społecznej (ewentualnie ze strony internetowej tych instytucji) i wypełnij. Jeśli mieszkasz w mieszkaniu – zarządca budynku albo inna osoba, której płacisz czynsz, musi potwierdzić twój wniosek. Jeśli mieszkasz w domu jednorodzinnym – takie potwierdzenie nie jest potrzebne,
• deklarację o dochodach wszystkich osób, które mieszkają w mieszkaniu albo w domu, z ostatnich 3 miesięcy – pobierz w swoim urzędzie miasta albo gminy lub ośrodku pomocy społecznej (ewentualnie ze strony internetowej tych instytucji) i wypełnij,
• dokumenty, które potwierdzają powierzchnię użytkową albo oświadczenie o wielkości powierzchni użytkowej domu – jeśli jesteś właścicielem domu. W oświadczeniu podaj też łączną powierzchnię pokoi i kuchni oraz informacje o wyposażeniu technicznym domu,
• dokumenty, które potwierdzają wysokość wydatków, jakie poniosłeś w związku z zajmowaniem mieszkania lub domu w miesiącu poprzedzającym dzień złożenia wniosku.

Ile wynosi dodatek mieszkaniowy

Wysokość dodatku obliczy dla ciebie urzędnik w twojej gminie. W 2019 roku wynosił średnio 206,90 zł.

Wysokość dodatku zależy od:

• dochodów i liczby osób w gospodarstwie domowym,
• wysokości wydatków na utrzymanie mieszkania,
• stawek czynszu najmu w mieszkaniowym zasobie gminy.

Do wydatków na utrzymanie mieszkania wlicza się na przykład: czynsz, wydatki związane z kosztami eksploatacji, zaliczki na koszty zarządu nieruchomością wspólną, opłaty za energię cieplną, wodę, odbiór śmieci.

Jeśli w mieszkaniu albo domu nie masz centralnego ogrzewania, ciepłej wody albo gazu przewodowego z zewnętrznego źródła — dodatkowo możesz dostać ryczałt na zakup opału.

Jak obliczyć powierzchnię mieszkania?

Dodaj powierzchnię poniższych pomieszczeń:

• pokój
• kuchnia, spiżarnia,
• przedpokój, hol, korytarz,
• łazienka,
• inne pomieszczenia mieszkalne i gospodarcze.

Nie wliczaj powierzchni, które mają wysokość mniejszą niż 1,90 m, czyli:

• balkonów, tarasów, loggi,
• antresoli,
• szaf i schowków w ścianach,
• pralni, suszarni,
• wózkowni, strychów,
• garaży, piwnic, komórek na opał.