reklama
| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Sektor publiczny > Temat dnia > Odraczanie i rozkładanie na raty należności samorządu

Odraczanie i rozkładanie na raty należności samorządu

W przypadku należności realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego na rzecz Skarbu Państwa uprawnienia do dokonywania umorzeń (rozkładania na raty, odraczania) posiada zarząd jednostki samorządowej. Uprawnienie to przysługuje tylko do kwoty 40 tys. zł. Po przekroczeniu tej kwoty właściwym dysponentem (np. do umorzenia) części budżetowej jest np. wojewoda.


Aby dochody budżetowe mogły być umorzone, rozłożone na raty bądź ich termin zapłaty odroczony, muszą zaistnieć szczególne okoliczności przewidziane w przepisach. Inne zasady należy przyjąć przy umarzaniu dochodów własnych jednostek samorządu terytorialnego, a inne w przypadku dochodów Skarbu Państwa realizowanych przez samorządowe jednostki budżetowe (np. ośrodki pomocy społecznej). Inne zasady obowiązują również w przypadku podatków i opłat lokalnych, a inne, gdy mamy do czynienia z należnościami cywilnoprawnymi.

Podatki i opłaty lokalne

Zgodnie z Ordynacją podatkową (art. 67a par. 1) co do zasady organ podatkowy (a więc także wójt, burmistrz, prezydent miasta) może odroczyć termin płatności podatku lub rozłożyć zapłatę podatku na raty, odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną.

Zasady te obowiązują przy ulgach w podatkach i opłatach lokalnych. Co ważne, podatnik musi spełnić pewne warunki. Po pierwsze, musi zaistnieć uzasadniony ważny interes podatnika lub interes publiczny, a po drugie, ulgi można dokonać wyłącznie na wniosek podatnika. Z urzędu organ podatkowy może udzielać ulg, gdy zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne, kwota zaległości podatkowej nie przekracza pięciokrotnej wartości kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym oraz gdy kwota zaległości podatkowej nie została zaspokojona w zakończonym postępowaniu likwidacyjnym lub upadłościowym. Ulga jest możliwa również, gdy podatnik zmarł, nie pozostawiając żadnego majątku lub pozostawił ruchomości niepodlegające egzekucji albo pozostawił przedmioty codziennego użytku domowego, których łączna wartość nie przekracza kwoty 5 tys. zł, i jednocześnie brak jest spadkobierców innych niż Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego oraz nie ma możliwości orzeczenia odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej.

Kwestię umarzania, odraczania i rozkładania na raty należności pieniężnych, do których nie stosuje się ustawy Ordynacja podatkowa, reguluje ustawa z 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych.

Należności cywilnoprawne

W art. 43 ustawy postanowiono, że w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem dłużnika lub interesem publicznym należności pieniężne, do których nie stosuje się ustawy Ordynacja podatkowa, przypadające jednostce samorządu terytorialnego lub jej jednostkom organizacyjnym mogą być umarzane, a ich spłata odraczana lub rozkładana na raty na zasadach określonych przez organ stanowiący. Aby można było dokonać umorzenia, organ stanowiący (np. rada gminy) powinien podjąć właściwą uchwałę, w której określone powinny być szczegółowe zasady i tryb udzielania ulg oraz wskazany organ lub osoby do tego uprawnione. Warunkiem dokonania umorzenia w przypadku należności cywilnoprawnych powinien być ważny interes dłużnika lub interes publiczny.

Należności państwa

Zupełnie inne zasady obowiązują przy umarzaniu należności Skarbu Państwa. Należności te są również częściowo realizowane przez jednostki samorządu terytorialnego (np. z tytułu zaliczki alimentacyjnej, specjalistycznych usług opiekuńczych itp.). Należności te mogą być umarzane, jeśli zostaną spełnione warunki określone w art. 42 ustawy o finansach publicznych. Wyjątkiem od reguły jest sytuacja, jeśli sprawę umarzania określają odrębne przepisy. Przykładem takiego przepisu szczególnego jest rozporządzenie Rady Ministrów z 30 listopada 2000 r. w sprawie opłaty za wydanie dowodu osobistego. Przepisy tego rozporządzenia zakładają, że nie pobiera się opłaty za wydanie dowodu osobistego np. od osób:

• ubiegających się o wymianę dowodu osobistego z powodu jego wady technicznej lub sporządzonego niezgodnie z danymi zawartymi we wniosku,

• zobowiązanych do wymiany dowodu osobistego z powodu zmiany kodu pocztowego, administracyjnej zmiany nazwy miejscowości, nazwy ulicy, numeru domu lub numeru lokalu,

• które utraciły dowód osobisty w wyniku klęsk żywiołowych.

reklama

Przydatne formularze online

Czytaj także

Autor:

Źródło:

GP

Zdjęcia


INFORLEX PKWiU + CN ze stawkami VAT i WIS249.00 zł
reklama

Narzędzia księgowego

reklama
reklama

POLECANE

reklama
reklama

Ostatnio na forum

reklama

Compliance 2021

reklama

Eksperci portalu infor.pl

Katarzyna Bundz

Opiekun Klienta SOHOfinance

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
reklama
reklama
reklama