Czy karta wędkarska powinna być zlikwidowana? Znamy stanowisko MRiRW. Kto i gdzie może łowić bez karty wędkarskiej?

Wyjątki od obowiązku posiadania karty wędkarskiej

Jak wskazuje Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, ustawa z 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r. poz. 883) wyróżnia dwie formy amatorskiego połowu ryb – pozyskiwanie ryb wędką (wędkarstwo) i pozyskiwanie ryb kuszą (kusznictwo/łowiectwo podwodne). Dla obu tych form wymagane są, w przypadku prowadzenia połowów w powierzchniowych wodach śródlądowych, odrębne dokumenty rangi państwowej wydawane przez starostę. Są to odpowiednio karta wędkarska i karta łowiectwa podwodnego. Ustawodawca przewidział jednak przypadki, kiedy dokumenty te nie są wymagane. 

Zgodnie z art. 7 ust. 3 ustawy z 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym (dalej jako: "ustawa") z obowiązku posiadania karty wędkarskiej są zwolnione osoby do lat 14, z tym że mogą one uprawiać amatorski połów ryb wyłącznie pod opieką osoby pełnoletniej posiadającej taką kartę. Ponadto z obowiązku posiadania karty wędkarskiej lub karty łowiectwa podwodnego są zwolnieni cudzoziemcy czasowo przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, posiadający zezwolenie, o którym mowa w art. 7 ust. 2 ustawy (chodzi o zezwolenie podmiotu uprawnionego do rybactwa na łowienie w jego wodach).

Jednak najszerszym wyjątkiem od obowiązku posiadania karty wędkarskiej podczas amatorskiego połowu ryb, dotyczącym wszystkich osób przebywających na terytorium Polski jest odstępstwo przewidziane w art. 7 ust. 4 zdanie drugie ustawy. Zgodnie z tym przepisem z obowiązku posiadania karty wędkarskiej lub karty łowiectwa podwodnego są zwolnione osoby uprawiające amatorski połów ryb w wodach znajdujących się w obiektach przeznaczonych do chowu lub hodowli ryb, jeżeli uzyskały od uprawnionego do rybactwa zezwolenie na połów w tych wodach. 

Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi zaznacza, że istnieje szereg obiektów stawowych, które wyspecjalizowały się w świadczeniu usług wędkarskich. Od lokalnych niewielkich stawów wiejskich i miejskich po profesjonalne łowiska specjalne, które prowadzą strony internetowe dostępne w różnych językach. Na wszystkich tych obiektach, rozsianych po całej Polsce, istnieje możliwość połowu ryb na wędkę bez posiadania karty wędkarskiej, z wykorzystaniem zróżnicowanej oferty pod względem gatunkowym i cenowym.

Czy karta wędkarska powinna zostać zlikwidowana?

Zdaniem resortu rolnictwa, naturalne wody śródlądowe i znajdujące się w nich dziko występujące ryby wymagają zwiększonej ochrony. Ustawodawca uznał za niezbędne, by osoby uprawiające na tych wodach amatorski połów ryb zdawały egzamin ze znajomości zasad i warunków ochrony i połowu ryb, który jest warunkiem wydania karty wędkarskiej lub karty łowiectwa podwodnego. Jest to - w opinii Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi - potrzebne dla poszerzania wiedzy o wpływie amatorskiego połowu ryb na stan żywych zasobów wód. 

Z danych statystycznych opracowanych przez Instytut Rybactwa Śródlądowego w Olsztynie, w roku 2020 ryby złowione przez wędkarzy stanowiły ponad 61% wszystkich ryb odłowionych w publicznych śródlądowych wodach powierzchniowych płynących. Istnieje wiele publikacji potwierdzających, że połowowy amatorskie w istotny sposób oddziałują na stan populacji niektórych gatunków ryb. Wiele gatunków ryb słodkowodnych, zwłaszcza migrujących, wymaga wzmożonej ochrony. 

Utrzymanie obowiązku uzyskania karty wędkarskiej lub karty łowiectwa podwodnego wynika z dbałości o ochronę naturalnych żywych zasobów ichtiofauny oraz innych organizmów wodnych bytujących w śródlądowych wodach powierzchniowych płynących. Podstawowa wiedza dotycząca znajomości zasad i warunków ochrony i połowu ryb sprzyja zmniejszeniu liczby naruszeń przepisów ustawy o rybactwie śródlądowym i rozporządzeń wydanych na jej podstawie oraz zachowaniu różnorodności biologicznej.

Z tych względów Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi opowiada się za utrzymaniem obecnych rozwiązań w zakresie obowiązku posiadania karty wędkarskiej lub karty łowiectwa podwodnego. 

oprac. Paweł Huczko