Jak określić wysokość kar umownych w umowie

Analizę podanego zapytania warto poprzedzić odniesieniem do regulacji prawnych ustawy z 16 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (dalej: k.c.), a dotyczących kar umownych. Na uwagę w tym zakresie zasługują przepisy zawarte w art. 483 i art. 484 k.c. Z ich treści wynika m.in., że można zastrzec w umowie, iż naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy (kara umowna). Dłużnik nie może bez zgody wierzyciela zwolnić się z zobowiązania przez zapłatę kary umownej. Ponadto, w razie niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania kara umowna należy się wierzycielowi w zastrzeżonej na ten wypadek wysokości bez względu na wysokość poniesionej szkody. Żądanie odszkodowania przenoszącego wysokość zastrzeżonej kary nie jest dopuszczalne, chyba że strony inaczej postanowiły. Jeżeli zobowiązanie zostało w znacznej części wykonane, dłużnik może żądać zmniejszenia kary umownej; to samo dotyczy wypadku, gdy kara umowna jest rażąco wygórowana.

Na kanwie przepisów Kodeksu cywilnego w orzecznictwie sądowym akcentuje się, że funkcją kary umownej jest naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego (wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 5 listopada 2020 r.; sygn. akt I AGa 76/19).

(…)

Marcin Nagórek

Artykuł pochodzi z kompleksowej bazy wiedzy INFORLEX. Zamów bezpłatny 14-dniowy dostęp do INFORLEX »