Bilety komunikacyjne dla pracowników

Nie. Wartość otrzymanych przez pracownika biletów komunikacji miejskiej, zakupionych przez zakład pracy, a wykorzystanych w trakcie wykonywania poleceń służbowych - w związku z zakresem pracy wykonywanej na określonym stanowisku - nie stanowi przychodu pracownika zgodnie z ustawą z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: updof) i nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem. Wydatki ponoszone na te cele zakład pracy może zaliczać do swoich kosztów podatkowych. Wartość wydanych biletów nie podlega oskładkowaniu, ponieważ podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe stanowi przychód w myśl przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, osiągany przez pracowników u pracodawcy z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy, a taki tutaj nie występuje.

Zapamiętaj!

Przejazdów komunikacją miejską na terenie miasta, w którym znajduje się zakład pracy, związanych z wykonywaniem polecenia służbowego wchodzącego w zakres obowiązków pracownika, nie traktuje się jako podróży służbowej.

Jako podróży służbowej pracownika nie można traktować sytuacji, w której pracownik, wykonując polecenie służbowe wchodzące w zakres jego obowiązków (np. specjalisty ds. płac), polegające np. na dostarczaniu dokumentów do siedziby jednostki, przemieszcza się za pośrednictwem komunikacji miejskiej po terenie miasta, w którym znajduje się jego zakład pracy. Podróżą służbową jest bowiem wykonywanie, na polecenie pracodawcy, zadań służbowych poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy pracownika (art. 77⁵ ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy).

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy i stosunków pokrewnych uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty, niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych (art. 12 ust. 1 updof).

Zasadniczo świadczenia ponoszone m.in. w ramach stosunku pracy przez pracodawcę na rzecz pracownika podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Natomiast - na zasadzie wyjątku od tej reguły - przyjmuje się, że nie stanowią przychodu pracownika wydatki poniesione przez pracodawcę na zakup jednorazowych biletów komunikacji miejskiej, będących w dyspozycji tego pracodawcy, a wydawanych pracownikom wyłącznie w celu ich wykorzystania na potrzeby zakładu pracy i zgodnie z zakresem obowiązków pracowników na zajmowanych stanowiskach. Stanowisko takie zajął m.in. dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku w informacji o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego z 24 listopada 2004 r. (sygn. BI/005-0961/04).

Bilety komunikacji miejskiej powinny być wydawane pracownikom na podstawie prowadzonej ewidencji ich wykorzystania dla celów służbowych, np. o treści:

•  „7 stycznia 2009 r. - pani Lewandowska (księgowa) - 4 bilety na dojazd z oddziału nr 3 do siedziby jednostki w celu wpłacenia utargu do kasy głównej”,

•  „8 stycznia 2009 r. - pani Seniuk (sekretarka) - 2 bilety na dojazd do urzędu pocztowego w celu nadania listów poleconych”.

Podstawy prawne

• Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176; ost.zm. Dz.U. z 2009 r. Nr 19, poz. 100)

• Ustawa z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (j.t. Dz.U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94; ost.zm. Dz.U. z 2009 r. Nr 6, poz. 33)