Jakie są różnice między środkami odwoławczymi

W procesie wyłaniania projektów o dofinansowanie przewidziane są dwa środki odwoławcze:

• protest

• oraz wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Protest jest pisemnym wystąpieniem podmiotu wnioskującego o dofinansowanie projektu w ramach PO IiŚ o ponowne sprawdzenie zgodności złożonego wniosku z kryteriami wyboru projektu, wskazanymi w ogłoszeniu o konkursie. Z kolei wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy służy ponownemu rozpatrzeniu kwestii będących przedmiotem protestu.

Środki odwoławcze może zastosować wyłącznie podmiot składający wniosek o dofinansowanie lub działający w jego imieniu pełnomocnik. W przypadku otrzymania informacji o odrzuceniu projektu albo o umieszczeniu projektu na liście rankingowej jako projekt rezerwowy, wnioskodawca w pierwszej kolejności uprawniony będzie do wniesienia pisemnego protestu w terminie 14 dni od dnia doręczenia mu wspomnianej informacji.

Protest rozpoznawany jest przez instytucję pośredniczącą II stopnia (IP II) albo instytucję wdrażającą (IW). W proteście powinny znaleźć się zarzuty dotyczące kryteriów (dostępu, formalnych, merytorycznych I stopnia oraz merytorycznych II stopnia), których ocena zdaniem wnioskodawcy nie została przeprowadzona prawidłowo. Ze względu na to że niedopuszczalne będzie w trakcie postępowania odwoławczego rozszerzenie przedmiotu protestu o zarzuty dotyczące innych kryteriów, wnioskodawca już na etapie składania protestu powinien podnieść wszelkie zarzuty, które w jego ocenie są zasadne. Instytucja pośrednicząca albo instytucja wdrażająca rozpatruje protest w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia protestu. Nierozpatrzenie protestu w terminie miesiąca pociąga za sobą obowiązek powiadomienia wnioskodawcy o przyczynach powstałego opóźnienia. Nie przewidziano konieczności wskazania nowego terminu wydania rozstrzygnięcia. Można ubolewać, że we wspomnianym zakresie nie posłużono się rozwiązaniem przyjętym w kodeksie postępowania administracyjnego, który poza obowiązkiem informowania o przyczynach zwłoki nakłada obowiązek wyznaczania nowego (dodatkowego) terminu załatwienia sprawy.

Jeżeli instytucja rozpatrująca protest uzna, że sprawdzenie zgodności złożonego wniosku z kryteriami wyboru projektu nie zostało przeprowadzone w sposób właściwy, protest zostanie uwzględniony. W razie uwzględnienia protestu wnioskodawcy nie przysługuje żaden środek odwoławczy, z jednym zastrzeżeniem. Gdy wnioskodawca oprze zarzuty na kryteriach merytorycznych I stopnia, a instytucja rozpoznająca protest uzna, że nie wszystkie wskazane kryteria ocenione zostały w sposób nieprawidłowy, wówczas pomimo korzystnego rozstrzygnięcia (uwzględnienia protestu) wnioskodawca uprawniony będzie do zgłoszenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z kolei np. w przypadku nieuwzględnienia protestu wnioskodawca uprawniony będzie do wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wnosi się bezpośrednio do instytucji zarządzającej w terminie 7 dni od dnia doręczenia wnioskodawcy informacji o negatywnym rozpatrzeniu protestu. Zakres przedmiotowy wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie może być rozszerzony, zdeterminowany jest zakresem wcześniej wniesionego protestu.

Wniosek taki jest rozpoznawalny w terminie jednego miesiąca od otrzymania wniosku przez instytucje zarządzającą. Zwłoka w rozpoznawaniu wniosku inaczej niż w przypadku protestu nie rodzi obowiązku powiadomienia wnioskodawcy o przyczynach nieterminowego załatwienia sprawy. Pewne ryzyko dla wnioskodawcy wiąże się z nakazem rozpoznania przez instytucję zarządzającą wszystkich zarzutów podniesionych przez wnioskodawcę w proteście, nawet tych, które uznane zostały przez IP II albo IW za uzasadnione. W przypadku dokonania odmiennej oceny zarzutów IZ zobowiązana będzie do rozstrzygnięcia sprawy również w ramach tych kryteriów (nie można wykluczyć, że na niekorzyść wnioskodawcy).

PAWEŁ FLUDER

prawnik z Kancelarii Radców Prawnych Jasiński, Jatczak, Lubbe