Wybór partnera prywatnego w partnerstwie publiczno - prywatnym

Ustawa o partnerstwie publiczno – prywatnym przewiduje trzy tryby wyboru partnera prywatnego. Procedura wyboru partnera prywatnego w partnerstwie publiczno – prywatnym uzależniona została bowiem od formy wynagrodzenia otrzymywanego przez partnera.

I tryb wyboru – na podstawie ustawy o koncesji na roboty budowlane lub usługi

Wyboru partnera prywatnego dokonuje się stosując przepisy ustawy o koncesji na roboty budowlane lub usługi, z uwzględnieniem przepisów ustawy o PPP, jeżeli wynagrodzeniem partnera prywatnego jest:
• prawo do pobierania pożytków z przedmiotu partnerstwa publiczno-prywatnego (np. prawo do pobierania opłat od korzystających z określonej kategorii dróg), albo
• prawo do pobierania pożytków z przedmiotu partnerstwa publiczno-prywatnego z zapłatą sumy pieniężnej (art. 4 ust. 1 ustawy o PPP).

Chodzi tu o sytuacje, gdy wynagrodzeniem partnera będzie wyłącznie prawo do pobierania pożytków z będącego przedmiotem PPP przedsięwzięcia, jak i gdy temu prawu towarzyszyć będą płatności ze strony podmiotu publicznego (np. dopłaty do świadczonych usług), Obecność płatności może wystąpić tylko i wyłącznie w sytuacji, gdy wysokość zapłaty z tego tytułu będzie miała charakter uboczny (tj. stanowić będzie mniej, niż 50% ogólnego wynagrodzenia partnera prywatnego).

Zobacz serwis: Rozwój i promocja

II tryb wyboru – na podstawie ustawy Prawo zamówień publicznych

Wyboru partnera prywatnego dokonuje się stosując przepisy ustawy Prawo zamówień publicznych, z uwzględnieniem przepisów PPPU, jeżeli wynagrodzeniem partnera prywatnego będzie:
• prawo do pobierania pożytków z przedsięwzięcia, będącego przedmiotem PPP, ale w stopniu mniejszym, niż wynosić będzie bezpośrednia zapłata od podmiotu publicznego, albo
• stanowić będzie ono tylko zapłatę ze środków publicznych art. 4 ust. 2 ustawy o PPP).

Masz problem? Podyskutuj na Forum.

III tryb wyboru – na podstawie ustawy o PPP

Trzecim dopuszczalnym trybem wyboru partnera prywatnego jest tryb opisany w art. 4 ust. 3 ustawy o PPP. Znajdzie on zastosowanie do tych kontraktów partnerskich:
• do których z mocy ustawy nie stosuje się ani ustawy o koncesji na roboty budowlane lub usługi ani ustawy Prawo zamówień publicznych, lub
• które nie mieszczą się w ustawowym pojęciu „partnerstwa publiczno-prywatnego” lub „koncesji”.

Do trybu z art. 4 ust. 3 zaliczać się będą np. zamówienia i koncesje:
• w sektorze telekomunikacyjnym, które wyłączone są zarówno z ustawy – Prawo zamówień publicznych (art. 4 pkt. 10), jak i z ustawy o koncesji na roboty budowlane lub usługi (art. 4 ust. 1 pkt. 2), a także
• udzielane przez podmioty publiczne, które nie mieszczą się w definicji „koncesjodawcy” lub „zamawiającego”, jak np. jednostki organizacyjne: wojska, Policji, Państwowej Straży Pożarnej, a także Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe.

Przeczytaj również:

- Partnerstwo publiczno – prywatne – etapy realizacji projektu

- Partnerstwo publiczno-prywatne - jak sporządzić umowę o PPP?

Podstawa prawna:
• Ustawa z 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym (Dz.U. z 2009 r., nr 19, poz. 100 ze zm.),
• Ustawa z 9 stycznia 2009 r. o koncesji na roboty budowlane lub usługi (Dz.U. nr 19, poz. 101 ze zm.),
• Ustawa z 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2010 r., nr 113, poz. 759).