Jakie są możliwości awansu w jednostkach organizacyjnych pomocy społecznej

JAROSŁAW DUDA

sekretarz stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej

Zgodnie z art. 123 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. nr 64, poz. 593 ze zm.) prawa i obowiązki pracowników zatrudnionych w samorządowych jednostkach organizacyjnych pomocy społecznej regulują przepisy o pracownikach samorządowych, a w odniesieniu do wychowawców i innych pracowników pedagogicznych publicznych placówek opiekuńczo-wychowawczych i ośrodków adopcyjno-opiekuńczych zatrudnionych na podstawie ustawy z 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela regulują przepisy tej właśnie ustawy.

Ustawą z 6 maja 2005 r. o zmianie ustawy o pracownikach samorządowych, ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych i ustawy o systemie oświaty (Dz.U. nr 122, poz. 1020) wprowadzono zmiany do ustawy z 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych (Dz.U. z 2001 r. nr 142, poz. 1593 ze zm.), polegające m.in. na wpisaniu nowego upoważnienia dla Rady Ministrów do określenia w drodze rozporządzenia wykazu stanowisk pracowniczych, uwzględniając stanowiska urzędnicze, w tym kierownicze stanowiska urzędnicze, a także na wprowadzeniu wymogu naboru w drodze konkursu na stanowiska. Przy czym w art. 3 ust. 4 pkt 1 tej ustawy wpisano dodatkowe warunki (oprócz określonych w ust. 1-3) umożliwiające ubieganie się o stanowisko urzędnicze, w tym między innymi posiadanie łącznie co najmniej dwuletniego stażu pracy: na stanowiskach urzędniczych w jednostkach samorządu terytorialnego, jednostkach organizacyjnych jednostek samorządu terytorialnego; w służbie cywilnej; w służbie zagranicznej, z wyjątkiem stanowisk obsługi; w innych urzędach państwowych, z wyjątkiem stanowisk pomocniczych i obsługi; na kierowniczych stanowiskach państwowych.

Z uwagi na rodzaj zadań wykonywanych w jednostkach organizacyjnych pomocy społecznej (bezpośrednia praca z osobami wymagającymi różnego rodzaju wsparcia, pomocy finansowej, prawnej, psychologicznej, pracy socjalnej, interwencji czy usług opiekuńczych lub specjalistycznych usług opiekuńczych) większość czynności związanych z realizacją świadczeń pomocy społecznej wykonywana jest przez pracowników zatrudnionych na stanowiskach pracowniczych, a nie urzędniczych. Wprowadzenie w życie wymienionego wyżej przepisu ograniczyło w praktyce możliwość awansu zawodowego pracownikom zatrudnionym na stanowiskach pracowniczych w jednostkach organizacyjnych pomocy społecznej, bowiem większość stanowisk kierowniczych w jednostkach organizacyjnych samorządu terytorialnego (np. kierownik jednostki, kierownik zespołu, działu, sekcji) zakwalifikowana została do grupy stanowisk kierowniczych urzędniczych.

Ponieważ nie udało się zmienić przepisów art. 3 ust. 4 pkt 1 ustawy o pracownikach samorządowych w odniesieniu do pracowników jednostek organizacyjnych pomocy społecznej, dlatego też zdecydowano o nowelizacji ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. nr 64, poz. 593 ze zm.) w tym zakresie.

Ustawą z 16 lutego 2007 r. zmieniającą ustawę o pomocy społecznej (Dz.U. nr 48, poz. 320) wprowadzono nowy art. 123a, który stanowi, że do osób kierujących jednostkami organizacyjnymi pomocy społecznej, a także osób kierujących komórkami organizacyjnymi w tych jednostkach nie stosuje się warunku określonego w art. 3 ust. 4 pkt 1 ustawy z 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych (Dz.U. nr 142, poz. 1593 ze zm.). Przepis ten wszedł w życie 1 kwietnia 2007 r. (na podstawie odpowiedzi na interpelację nr 2734)

KW

PODSTAWA PRAWNA

• Art. 123a ustawy z 16 lutego 2007 r. zmieniającej ustawę o pomocy społecznej (Dz.U. nr 48, poz. 320).