Zmiany w ustawie OZE oraz Prawie budowlanym 2018 r.

 Omawiana ustawa dokonuje zmiany ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2017 r. poz. 1148, z późn. zm.), zwana dalej: „ustawą OZE” oraz ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r. poz. 1332, z późn. zm.) i ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (Dz. U. poz. 961).

Celem ustawy jest – w pierwszej kolejności – zapewnienie zgodności przepisów ustawy OZE z regulacjami dotyczącymi pomocy publicznej. Dodatkowo, ustawa ma zapewnić zgodność przyjętych w niej definicji z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych (uchylającą dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE). Ponadto, wprowadzane przepisy mają umożliwić usunięcie powstałych wątpliwości interpretacyjnych ustawy OZE.

Ustawa między innymi:

1) wprowadza zmiany definicji, zmierzające do zwiększenia mocy zainstalowanej w mikroinstalacjach do 50 KW. Natomiast mała instalacja ma cechować się mocą zainstalowaną większą niż 50 KW i mniejszą niż 500 KW. Ponadto, katalog definicji został rozszerzony m.in. o definicję biomasy pochodzenia rolniczego, biowęgla, toryfikatu, stałej ceny zakupu oraz modernizacji, umożliwiając wytwórcom uzyskanie pomocy publicznej dla istniejącej instalacji OZE. Zmodyfikowano także definicję spółdzielni energetycznej w zakresie ustanowienia obszaru działania oraz charakterystyki spółdzielni. Ustawa wprowadza definicję modernizacji;

Zobacz: Środowisko

2) doprecyzowuje elementy zbiorczego raportu rocznego Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki;

3) wprowadza zmiany zasad systemu aukcyjnego;

4) likwiduje niepotrzebne elementy zawarte w oświadczeniach składanych przez wytwórców energii w instalacjach OZE;

5) wprowadza zmiany zasady wsparcia OZE poprzez wprowadzenie, obok systemu aukcyjnego, nowych rozwiązań dla wytwórców energii ze źródeł odnawialnych przeznaczonych dla mikroinstalacji i małych instalacji OZE, wykorzystujących stabilne i przewidywalne źródła energii (hydroenergia, biogaz, biogaz rolniczy);

6) wprowadza możliwość łączenie źródeł energii w ramach jednego lub kilku wyprowadzeń mocy;

7) zmienia zasady opodatkowania elektrowni wiatrowych (zmiana definicji budowli w ustawie – Prawo budowlane oraz definicji elektrowni wiatrowej w ustawie o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych).

Ustawa, zgodnie z art. 17, ma wejść w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:

1) części przepisów dotyczących instalacji odnawialnych źródeł energii, które wejdą w życie z dniem 1 lipca 2018 r. (art. 1 pkt 1 lit. c, pkt 15 lit. b, pkt 16, 25, 26, pkt 29 lit. d tiret drugie, pkt 33 lit. e w zakresie dodawanego art. 74 ust. 9, pkt 34 lit. b, pkt 50 i 51 omawianej ustawy);

2) przepisów wpływających na wymiar podatku od nieruchomości, które wejdą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, mocą od dnia 1 stycznia 2018 r. (art. 2 pkt 1 i 6 oraz art. 3 pkt 1 omawianej ustawy)

http://www.prezydent.pl