reklama
| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Sektor publiczny > Zadania > Środowisko > Wpływ władz parków narodowych na przestrzeń gmin

Wpływ władz parków narodowych na przestrzeń gmin

Władze gmin powinny podjąć współpracę z dyrektorem parku narodowego na jak najwcześniejszym etapie przygotowania dokumentów planistycznych. W ten sposób zmniejszy się ryzyko opóźnienia realizacji inwestycji ze względu na odmowę uzgodnienia dokumentów przez władze parku.

Zagospodarowanie przestrzenne w skali lokalnej oparte jest na miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego oraz decyzjach o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Pomimo że (poza użytkownikami przestrzeni) przeważający wpływ na ich ustanowienie mają gminy, to w wielu przypadkach inne organy na etapie tworzenia tych dokumentów mają możliwość ich zablokowania – przede wszystkim przez przewidzianą w ustawie z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz innych przepisach szczególnych konieczność dokonywania uzgodnień. Dotyczy to m.in. władz parków narodowych.

Parki narodowe

Parki narodowe to jedna z najważniejszych obszarowych form ochrony przyrody w Polsce. Park narodowy, będący państwową osobą prawną, obejmuje obszar wyróżniający się szczególnymi wartościami przyrodniczymi, naukowymi, społecznymi, kulturowymi i edukacyjnymi o powierzchni nie mniejszej niż 1 tys. ha, na którym ochronie podlega cała przyroda oraz walory krajobrazowe (art. 8 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody; dalej: u.o.p.). Parki narodowe tworzy się w celu zachowania różnorodności biologicznej zasobów, tworów i składników przyrody. Szczegółowy zakres ograniczeń w parku narodowym zawarty jest w planie ochronnym parku, tym niemniej wśród ograniczeń względem zagospodarowania nieruchomości w parkach można wyróżnić m.in. zakazy:

● budowy lub przebudowy obiektów budowlanych i urządzeń technicznych (z wyjątkiem tych służących celom parku),

● polowania,

● pozyskiwania, niszczenia lub umyślnego uszkadzania roślin i grzybów,

● zmiany stosunków wodnych,

● prowadzenia działalności wytwórczej, handlowej i rolniczej z wyjątkiem miejsc przeznaczonych do tego w planie ochrony,

● ruchu pojazdów poza drogami publicznymi,

● zakłócania ciszy,

● wykonywania prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę terenu.

Można więc przyjąć, że tego rodzaju ograniczenia wpływają na zagospodarowanie poszczególnych nieruchomości. Dodatkowo na obszarach graniczących z parkami wyznacza się otulinę parków narodowych, w której może być utworzona strefa ochronna zwierząt łownych. Jak się wskazuje w orzecznictwie, otulina nie jest ustawowo wyodrębnioną formą ochrony przyrody, lecz chroni formy ochrony przyrody – na przykład parki narodowe. Jednak zakres zakazów ustanowionych dla parków narodowych nie może być rozszerzany na obszary objęte otuliną (wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 5 października 2007 r., sygn. akt II SA/Go 471/07).

W otulinie parku narodowego można lokalizować tylko takie inwestycje, które dla tego parku nie stwarzają zagrożenia wynikającego z działalności człowieka, a o niemożności zaakceptowania określonej inwestycji na obszarze otuliny będzie przesądzać brak możliwości pogodzenia tej inwestycji z funkcją ochronną otuliny (wyrok WSA w Warszawie z 11 maja 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 99/10).

Więcej w Gazecie Samorządu i Administracji - Zamów prenumeratę >>

reklama

Czytaj także

Autor:

J. NOWAK

Źródło:

INFOR
Wideoszkolenie: JPK_VAT w nowej formie149.00 zł
reklama

Narzędzia księgowego

reklama
reklama

POLECANE

reklama
reklama

Ostatnio na forum

reklama

Compliance 2021

reklama

Eksperci portalu infor.pl

Anna Kubicz

Doradca podatkowy, Partner Kancelarii LTCA odpowiedzialny za Dział Cen Transferowych i Compliance

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
reklama
reklama
reklama