Najem zawarty na czas dłuższy niż 10 lat

Zgodnie z art. 661. § 1 kodeksu cywilnego, najem zawarty między przedsiębiorcami na czas dłuższy niż lat trzydzieści poczytuje się po upływie tego terminu za zawarty na czas nieoznaczony. Wynajmujący powinien wydać najemcy rzecz w stanie przydatnym do umówionego użytku i utrzymywać ją w takim stanie przez czas trwania najmu. Charakterystyczna dla najmu jest czasowość używania wynajętej nieruchomości przez najemcę. Aby zapobiec zbytniemu skrępowaniu stron długością trwania stosunku najmu, ustawodawca zapewnia każdej z nich możliwość rozwiązania umowy trwającej 10 lat przez jednostronną czynność prawną. Bezwzględny charakter tej czynności wyłącza prawa stron do zawarcia po upływie 10 lat umowy na czas oznaczony.

Zobacz: Kodeks cywilny

Żaden przepis prawa materialnego nie daje najemcy prawa kwestionowania celowości czy zasadności przebudowy, inwestycji lub modernizacji budynku, w którym wynajmuje mieszkanie.
Najemca ma prawo do ochrony posesoryjnej, ma też prawo do żądania by wynajmujący spełnił wobec niego przyjęte obowiązki wynikające z konieczności utrzymywania rzeczy w stanie nadającym się do umówionego użytku. Nie ma zaś prawa do żądania by właściciel powstrzymał się od prac w budynku nie mających bezpośredniego związku z rzeczą wynajętą.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 19 lutego 2003 r. II SA/Gd 912/2001

Tym samym żaden przepis prawa materialnego nie daje najemcom takiego prawa by mogli kwestionować celowość, czy zasadność przebudowy, inwestycji i modernizacji budynku, w którym wynajmują mieszkania.

Wynajmujący powinien wydać najemcy rzecz w stanie przydatnym do umówionego użytku i utrzymywać ją w takim stanie przez czas trwania najmu. Jest to stosunek zobowiązaniowy jaki tworzy się między najemcą a wynajmującym i chociaż przez zwiększenie się interwencji Państwa w dziedzinę spraw lokalowych od stosunku najmu w ogóle wyodrębniła się sfera stosunków najmu lokali zbliżając ją do prawa rzeczowego.

Zobacz: Zmiana treści służebności gruntowej

Zgodnie z ustaloną praktyką, za konieczne mogą być uznane nakłady, doprowadzające wynajęty lokal do stanu sprzed dewastacji oraz ewentualnie takie nakłady, które przeciętnie rzecz biorąc służą określonemu wysokiemu standardowi lokalu użytkowego i bez których lokal na cele użytkowe w ogóle mógłby być wykorzystywany, ale które - zważywszy na ewentualnie prestiżowy charakter położenia przedmiotowego lokalu - mogłyby zostać zaliczone do koniecznych w ramach „przydatności do umówionego użytku.

Po rozwiązaniu umowy najmu właściciel musi zwrócić najemcy nakłady poniesione na lokal. Mogą jednak umówić się inaczej.

Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 26 czerwca 2008 r. II CSK 69/2008
Podstawa prawna:
Ustawa kodeks cywilny ( Dz. U z 1964 Nr 21 poz. 94 ze zm.)