Sprzeciw od decyzji o kasacji - nowelizacja Kpa

Ustawa o zmianie ustawy o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw wprowadza do obrotu prawnego instytucje sprzeciwu od decyzji wydanej w trybie art. 138§2 k.p.a. Instytucja ta została umieszczona w art. 64a-64e ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.).

Rozpatrywaniem nowego środka odwoławczego będą zajmować się sądy administracyjne.

Kiedy stronie przysługuje sprzeciw

Organ odwoławczy rozpatrując odwołanie może:

• utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję, albo
• uchylić zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części, albo
• umarza postępowanie odwoławcze.

Według wyżej wspomnianego przepisu, organ odwoławczy może także uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Ten sposób rozstrzygnięcia staje się możliwy do zastosowania dopiero w przypadku gdy organ odwoławczy stwierdzi, że decyzja organu pierwszej instancji została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.

W sytuacji gdy organ odwoławczy zdecyduje się na uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, powinien on wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

Jak stanowi art.64a§1 p.p.s.a na decyzję o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., skarga nie przysługuje jednak niezadowolona strona może wnieść sprzeciw. Sprzeciw przysługuje więc na decyzję organu odwoławczego o uchyleniu zaskarżonej decyzji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Zobacz serwis: Rozwój i promocja

Wymogi formalne sprzeciwu

Do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Sprzeciw od decyzji powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać:

• wskazanie zaskarżonej decyzji;
• żądanie jej uchylenia;
• oznaczenie organu, który wydał zaskarżoną decyzję.

Należy zaznaczyć, że w postępowaniu wszczętym sprzeciwem od decyzji nie stosuje się art.33 p.p.s.a. Oznacza to, że stronami postępowania wszczętego na skutek sprzeciwu mogą być tylko strony (strona, która sprzeciw wniosła i organ, który wydał zaskarżoną decyzję).

Terminy i tryb wniesienia

Sprzeciw od decyzji strona powinna wnieść w terminie czternastu dniu od dnia doręczenia jej decyzji. Skarżący wnosi sprzeciw do sądu za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję.

Termin uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła sprzeciw od decyzji wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd niezwłocznie wzywa organ, który wydał zaskarżoną decyzję, do przekazania sądowi kompletnych i uporządkowanych akt sprawy.

Organ przekazuje sądowi sprzeciw od decyzji wraz z kompletem akt w terminie czternastu dni od dnia jego otrzymania (lub od dnia otrzymania wezwania sądu). W przypadku niezastosowania się do tego obowiązku sąd może, na wniosek skarżącego, wymierzyć organowi grzywnę w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie o wymierzeniu grzywny może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Jeżeli organ nie przekazał sądowi sprzeciwu od decyzji, mimo wymierzenia grzywny, sąd rozpoznaje sprawę na podstawie nadesłanego przez skarżącego odpisu sprzeciwu od decyzji.

Organ może w trybie autokontroli uwzględnić sprzeciw strony w całości. Ma na to czternaście dni od dnia otrzymania sprzeciwu. Uwzględnienie sprzeciwu strony przez organ podlega uchyleniu zaskarżonej decyzji i wydaniu nowej na podstawie art. 138 § 1 albo 4 k.p.a.

Rozpoznanie przez sąd

Sąd rozpoznaje sprzeciw od decyzji na posiedzeniu niejawnym, ale może postanowić o rozpoznaniu na rozprawie. Na rozpoznanie sprzeciwu ma trzydzieści dni od dnia jego wpłynięcia.

Rozpoznając sprzeciw sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. Ogranicza to zakres rozpoznania przez sąd ponieważ regułą jest, że sąd administracyjny nie jest związany granicami skargi, lecz rozpoznaje sprawę w całości niezależnie od kształtu zarzutów.

Opracowano na podstawie:

• ustawa z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 23; ost. zm. Dz.U. z 2016 r. poz. 2138)
• ustawa z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718; ost. zm. Dz.U. z 2016 r. poz. 1948)