Zasoby ochrony ludności. 16 września 2025 r. weszły w życie nowe przepisy

• Zasady gromadzenia i magazynowania zapasów służących ochronie ludności
• Zadania wójtów, starostów i wojewodów
• Nowe rozporządzenie
• Zawieranie umów
• Warunki magazynowania

Zasady gromadzenia i magazynowania zapasów służących ochronie ludności

Terytorialne organy ochrony ludności tworzą i utrzymują zasoby ochrony ludności niezbędne do udzielania pomocy doraźnej i pomocy humanitarnej, obejmujące w szczególności zapasy wody i środki do jej magazynowania, transportu i uzdatniania, zapasowe źródła energii i paliwa, odzież, zapasy żywności, środki sanitarne i higieniczne, produkty lecznicze i wyroby medyczne oraz stacjonarne i mobilne tymczasowe miejsca pobytu.

Tak wynika z art. 33 ust. 1 ustawy o ochronie ludności i obronie cywilnej.

Zadania wójtów, starostów i wojewodów

Regulacje zawarte w art. 33 ust. 3 wyżej wymienionej ustawy przewidują, że wójt (burmistrz, prezydent miasta), starosta oraz wojewoda zapewniają zasoby ochrony ludności niezbędne do wykonywania przez co najmniej trzy dni trwania zagrożenia zadań ochrony ludności i obrony cywilnej w zakresie:

• zapewnienia dostępu do wody i żywności,

• zapewnienia dostępu do produktów leczniczych i udzielania pierwszej pomocy, kwalifikowanej pierwszej pomocy oraz świadczeń opieki zdrowotnej,

• wsparcia realizacji zadań ratowniczych,

• zapewnienia powiadamiania, ostrzegania i alarmowania ludności,

• zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego,

• zapewnienia łączności z organami ochrony ludności i podmiotami ochrony ludności,

• funkcjonowania obiektów zbiorowej ochrony.

Jednocześnie ustawa zawiera upoważnienie dla ministra właściwego do spraw wewnętrznych do określenia wytycznych w sprawie sposobu utrzymywania zasobów ochrony ludności przez zobowiązane organy ochrony ludności – z uwzględnieniem rodzajów zagrożeń w poszczególnych obszarach kraju.

Nowe rozporządzenie

Na tej podstawie wydane zostało rozporządzenie z 28 sierpnia 2025 r. w sprawie sposobu utrzymywania zasobów ochrony ludności przez obowiązane organy ochrony ludności.

Regulacje zawarte w nowym rozporządzeniu przewidują, że zapewnienie dostępu do zasobów ochrony ludności może odbywać się przez tworzenie odpowiedniej infrastruktury – w szczególności urządzeń zapewniających dostęp do wody dla ludności, w tym przez tworzenie i utrzymywanie ujęć wody oraz urządzeń do jej transportowania.

Infrastrukturę zapewniającą dostęp do wody utrzymuje się w sposób umożliwiający nieprzerwane korzystanie z niej w sytuacji zagrożenia.

Zasoby ochrony ludności na obszarach kraju, w których występują szczególne lokalne rodzaje zagrożeń, utrzymuje się w miarę możliwości poza obszarami bezpośredniego ich oddziaływania.

Zawieranie umów

Zgodnie z rozporządzeniem umowy pozwalające zapewnić niezbędne zasoby ochrony ludności należy zawierać w sposób uwzględniający możliwość ich realizacji w sytuacji wystąpienia zagrożenia i konieczności natychmiastowego wykorzystania otrzymanych zasobów.

Umowy pozwalające zapewnić niezbędne zasoby ochrony ludności trzeba zawierać w taki sposób, aby określały w szczególności:

• rodzaj zapewnianego zasobu ochrony ludności,

• sposób przekazania zasobu ochrony ludności obowiązanemu organowi ochrony ludności – w tym sposób zapewnienia transportu i osób do obsługi środków transportu,

• maksymalny czas dostarczenia zasobu ochrony ludności lub rozpoczęcia świadczenia usługi związanej z zapewnieniem tego zasobu, liczony od chwili złożenia zapotrzebowania.

Warunki magazynowania

Zasoby ochrony ludności należy magazynować w sposób umożliwiający ich bezpieczne przechowywanie, zabezpieczenie przed utratą oraz niezwłoczne wykorzystanie w sytuacji zagrożenia.

Fragment artykułu pochodzi z kompleksowej bazy wiedzy INFORLEX Administracja. Czytaj więcej w INFORLEX > > >

Krzysztof Tomaszewski