Polska strategia wodorowa do 2030 r.

• Celem strategii jest stworzenie polskiej gałęzi gospodarki wodorowej oraz jej rozwój na rzecz osiągnięcia neutralności klimatycznej i utrzymania konkurencyjności polskiej gospodarki.
• Inwestycje w rozwój technologii wodorowych oferują rozwiązania umożliwiające obniżenie emisyjności w tych segmentach gospodarki, w których dekarbonizacja jest ekonomicznie nieuzasadniona lub niemożliwa poprzez  elektryfikację.
• Dokument przewiduje opracowanie programów wsparcia budowy gospodarki wodorowej, przy czym pomoc ta ma objąć wyłącznie wodór niskoemisyjny, tj. ze źródeł odnawialnych oraz powstały przy wykorzystaniu technologii bezemisyjnych. Uzyskanie wsparcia dla produkcji wodoru z paliw kopalnych możliwe będzie wyłącznie pod warunkiem zastosowania technologii wychwytywania dwutlenku węgla (np. CCS/CCU).
• Strategia wytycza 6 celów:
  • wdrożenie technologii wodorowych w energetyce i ciepłownictwie;
  • wykorzystanie wodoru, jako paliwa alternatywnego w transporcie;
  • wsparcie dekarbonizacji przemysłu;
  • produkcja wodoru w nowych instalacjach;
  • sprawny i bezpieczny przesył, dystrybucja i magazynowanie wodoru;
  • stworzenie stabilnego otoczenia regulacyjnego.

• Wskaźnikami osiągnięcia celów w 2030 r. są:
  • 2 GW mocy instalacji do produkcji wodoru i jego pochodnych z niskoemisyjnych źródeł, procesów i technologii, w tym w szczególności instalacji elektrolizerów;
  • 800-1000 nowych autobusów wodorowych, w tym wyprodukowanych w Polsce;
  • min. 32 stacje tankowania i bunkrowania wodoru;
  • co najmniej 5 dolin wodorowych.

Biorąc pod uwagę duży potencjał krajowej produkcji wodoru z lokalnych surowców, rola technologii wodorowych pozytywnie wpływających na środowisko będzie kluczowa w przyszłości. Do najważniejszych czynników środowiskowych należy: nisko- lub zeroemisyjność technologii wodorowych oraz bezpieczeństwo technologii i infrastruktury wodorowej wraz z minimalnym oddziaływaniem na lokalne środowisko naturalne.