| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Sektor publiczny > Temat dnia > Jaką rolę pełnią i jakie są zadania ośrodków pomocy społecznej

Jaką rolę pełnią i jakie są zadania ośrodków pomocy społecznej

Jak gminy wykonują nałożone na nie zadania z zakresu pomocy społecznej? Jakie zadania muszą realizować pracownicy socjalni? Jakie różnice występują przy realizacji zadań pomocy społecznej na wsiach i większych ośrodkach miejskich?



LESZEK ŚWIĘTALSKI

wójt gminy Stare Bogatowicze

Pomoc społeczna i pomoc socjalna to odmienne zadania różniące się zakresem oddziaływań i stosowanymi metodami pracy. Także cele są zupełnie odmienne. To, co łączy te działania, to pomoc. Stąd właśnie wynika służebna, pomocowa rola samorządów w stosunku do tej części mieszkańców, którzy są klientami gminnych ośrodków pomocy społecznej (OPS). Stale zmieniająca się ustawa o pomocy społecznej obejmuje 29 zadań do realizacji przez samorządy gminne. Są to zadania o charakterze własnym (obowiązkowe i nieobowiązkowe) oraz zadania zlecone. Do ich realizacji powołuje się OPS-y. Zatrudnieni w nich pracownicy socjalni winni obejmować swoim oddziaływaniem 2 tys. mieszkańców każdy. Ale bez względu na wielkość gminy, w wiejskich OPS-ach najczęściej pracuje 2-3 pracowników plus kierownik. W ostatnich latach do jednostek tych trafiło do realizacji wiele zadań spoza ustawy o pomocy społecznej: świadczenia rodzinne i opiekuńcze, zasiłki alimentacyjne, dodatki mieszkaniowe, stypendia i wyprawki szkolne, zadania przeciwalkoholowe i przeciw uzależnieniom, przeciwdziałanie przemocy i inne. W wielu ośrodkach stanowi to bardzo dotkliwy problem. Ale którym innym agendom w gminie wójt ma powierzyć prowadzenie tych spraw? Stąd potrzeba dbałości o zapewnienie względnie racjonalnych warunków do prowadzenia spraw socjalnych i społecznych przez tych samych ludzi, przy użyciu tego samego lokalu i wyposażenia. Nie rozróżniono gmin pod względem ich wielkości, rozproszenia i liczby ludności. Te same zadania realizują metropolie i małe gminy. W małych OPS-ach 2-3 pracowników musi realizować cały katalog zadań, gdzie występują wszystkie problemy. W rezultacie gminny pracownik socjalny musi być specjalistą od wszystkiego: pomocy, przemocy, bezrobocia, uzależnień, pracy z rodziną itp. Do tego boryka się z ubogą infrastrukturą socjalną. Na terenach wiejskich często nie funkcjonują domy pomocy społecznej, ośrodki interwencyjne, jadłodajnie, noclegownie, schroniska i specjalistyczne jednostki świadczące usługi opiekuńcze. Powodzenie wielu przedsięwzięć zależy od woli, chęci i możliwości dotarcia podopiecznych do oddalonych placówek specjalistycznych, poradni, grup wsparcia itp. To nie jest kwestia - jak w miastach - przejechania 3-4 przystanków autobusem bądź tramwajem. Praca socjalna na wsi musi uwzględniać też jeden ważny aspekt: anonimowość. Są dwie cechy tego zjawiska: pozytywna i negatywna. Brak anonimowości nie stwarza możliwości pracy w grupie. Punkty doradcze związane głównie z przemocą i alkoholizmem świecą pustkami, gdyż ludzie kierując się stereotypami boją się naznaczenia: chodzę tam, więc jestem gorszy, wszyscy będą wiedzieć. W takich przypadkach wolą - jeśli się w ogóle zdecydują - szukać pomocy w większym mieście i ukryć się w tłumie. W środowisku, gdzie wszyscy się znają, korzystanie z pomocy dla niektórych jest dyshonorem i dodatkową karą za nieprzystosowanie społeczne lub kłopoty będące następstwem zmian ustrojowych. Ale są i pozytywy braku anonimowości. W małej gminie wiele problemów widać jak na dłoni. Do OPS-u szybko docierają niepokojące sygnały wymagające interwencji, wsparcia i pomocy. Pracownicy współpracują z sołtysami, szkołą i policją. Na wsi żadne dziecko nie jest anonimowe. I tu jest przewaga wsi nad miastem. OPS-y starają się działać oddolnie, są bliżej swoich podopiecznych. Praca środowiskowa opiera się często na organizowaniu pracy socjalnej w szkołach, świetlicach środowiskowych, których jest znacznie więcej na wsiach. Zakładane kluby integracji społecznej (KIS) mają wiele cech świetlic wiejskich i domów kultury.

Paradoksem jest to, że większy zakres pomocy mogą organizować i oferować gminy zamożniejsze, a powinno być właśnie odwrotnie.

ŁS

PODSTAWA PRAWNA

n Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. nr 64, poz. 593 ze zm.).

Czytaj także

Narzędzia księgowego

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Compliance 2020

Eksperci portalu infor.pl

Krzysztof Kubarski

Ekspert Kredytowy Salomon Finance

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »