reklama
| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Sektor publiczny > Temat dnia > Postępowanie administracyjne w pierwszej instancji

Postępowanie administracyjne w pierwszej instancji

Dobra znajomość podstawowych zasad postępowania administracyjnego, terminów załatwiania spraw, reguł związanych z doręczaniem pism i przeprowadzaniem rozpraw jest podstawowym warunkiem utrzymania sprawności działania i realizowania zadań przez administrację publiczną.

PODSTAWA DZIAŁANIA ORGANU

Nie mogą być podstawą działania organów administracji publicznej następujące rodzaje aktów normatywnych:

n instrukcja ministra - wyrok NSA z dnia 21 stycznia 1981 r., SA 806/80 niepublikowany,

n tzw. samoistna uchwała Rady Ministrów, tzn. uchwała wydana bez upoważnienia zawartego w ustawie lub dekrecie z mocą ustawy,

n akt prawodawczy (zarządzenie) wydany na podstawie przepisu mającego charakter ogólnej normy kompetencyjnej,

n postanowienie wojewody - wyrok NSA z dnia 6 lutego 1981 r., SA 819/80, ONSA 1981,

n wytyczne, chociażby były wydane na podstawie upoważnienia ustawowego - wyrok NSA z dnia 25 marca 1981 r., SA 353/81, ONSA 1981,

n wytyczne stanowiące załącznik do zarządzenia ministra, nie mającego źródła w przepisach ustawy ani wydanych na jej podstawie aktach wykonawczych - wyrok NSA z dnia 30 lipca 1981 r., SA/Kr 3/81, OSP 1982,

n zarządzenie ministra wydane na podstawie samoistnej uchwały Rady Ministrów - wyrok NSA z dnia 8 września 1981 r., SA/Gd 41/81 - niepublikowany,

n pismo okólne wojewody - wyrok NSA z dnia 7 października 1982 r., SA/Gd 12/81, OMT 1982,

n porozumienia zawierane pomiędzy organem administracji publicznej a organizacjami społecznymi, jak również zamiar realizacji postulatów i wniosków obywateli lub organizacji społecznych reprezentujących ich interesy nie mogą stanowić przesłanki wydania decyzji administracyjnych, jeśli nie mają oparcia w przepisach prawa - wyrok NSA z dnia 18 maja 1981 r., SA 825/81, ONSA 1981.

Nienałożenie przez przepis szczególny obowiązku pouczenia strony nie oznacza, że organ nie musi udzielić stronie stosownych informacji i wyjaśnień. Powinien to uczynić właśnie z mocy art. 9. Nieprawidłowości w tym zakresie nie mogą co prawda rzutować na ocenę zgodności z prawem wydawanych decyzji, mogą natomiast wywoływać innego rodzaju skutki, zwłaszcza w sferze odpowiedzialności dyscyplinarnej lub porządkowej (wyroku NSA OZ w Katowicach z 28 sierpnia 1996 r., SA/Ka 1500/95).

Organy administracji publicznej prowadzące postępowanie są zobowiązane do zapewnienia czynnego udziału w postępowaniu wszystkim podmiotom, którym przysługuje status strony. Naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu stanowi przesłankę wznowienia postępowania bez względu na to, czy uchybienie to miało, czy też nie miało wpływu na wynik sprawy (tak przyjęte zostało np. w wyroku NSA z 25 marca 1998 r., IV SA 1040/96; wyrok NSA z 26 stycznia 1999 r., III SA 979/98).

reklama

Czytaj także

Źródło:

GP
Compliance 360° w firmie (PDF)59.00 zł
reklama

Narzędzia księgowego

reklama
reklama

POLECANE

reklama
reklama

Ostatnio na forum

reklama

Compliance 2020

reklama

Eksperci portalu infor.pl

Paulina Piekarska

Radca prawny

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
reklama
reklama
reklama