| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Sektor publiczny > Zadania > Oświata > Cudzoziemiec na studiach w Polsce

Cudzoziemiec na studiach w Polsce

Z roku na rok przybywa w Polsce cudzoziemców dążących do zdobycia wykształcenia w naszym kraju. Napotykają na różnego rodzaju bariery w szczególności językowe, kulturowe, zwyczajowe oraz prawne. Celem niniejszego artykułu jest wyjaśnienie mechanizmów organizacyjnoprawnych regulujących zasady podejmowania przez cudzoziemców kształcenia na polskich uczelniach.

Cudzoziemiec

Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (t.j. Dz. U. z 2006 r. nr 234 poz. 1694 ze zm.) cudzoziemcem jest każdy, kto nie posiada obywatelstwa polskiego. Niniejszy akt prawny zawiera definicję normatywną prostą, jasną i precyzyjną. Należy jednak pamiętać, iż ze względu na fakt przystąpienia Polski do Unii Europejskiej obywatele krajów członkowskich UE nie powinni być określani mianem cudzoziemców. Cudzoziemcami są bowiem obywatele krajów spoza Unii Europejskiej. 

Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach nie stosuje się jej m. in. do obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, oraz członków ich rodzin. Ogólnie można stwierdzić, iż na terenie państwa polskiego mieszkają obywatele polscy, obywatele państw członkowskich UE, EOG (Norwegia, Islandia, Liechtenstein) i Konfederacji Szwajcarskiej oraz cudzoziemcy. Przedmiotem niniejszego artykułu uczyniono pobyt cudzoziemców w Polsce ze względu na odbywane studia na polskich uczelniach wyższych.

Wymogi niezbędne do podjęcia studiów

Cudzoziemcy z krajów trzecich mogą podjąć studia na terytorium państwa polskiego po spełnieniu trzech ogólnych warunków tj.:

•    Posiadanie nostryfikowanego dyplomu lub świadectwa szkolnego;

•    Znajomość języka polskiego;

•    Posiadanie ważnego dokumentu podróży oraz wizy lub karty lub innego dokumentu legalizującego pobyt w Polsce.

Dokument zagraniczny  

W pierwszej kolejności cudzoziemiec jest zobligowany do przedstawienia nostryfikowanego świadectwa lub dyplomu stwierdzającego ukończenie szkoły lub uczelni za granicą uprawniającego do podjęcia określonej formy studiowania. Nostryfikacja dokumentu polega na potwierdzeniu w wojewódzkim kuratorium oświaty właściwym dla miejsca zamieszkania cudzoziemca w Polsce faktu, iż zagraniczny dyplom, świadectwo szkolne odpowiada polskiemu.

W związku z tym, iż dyplom, świadectwo cudzoziemca jest dokumentem zagranicznym, przed nostryfikacją konieczne jest przeprowadzenie odpowiedniej procedury o wydanie apostille lub legalizacji. Procedura apostille tj. poświadczania autentyczności dokumentu zagranicznego dokonywana jest w kraju-stronie konwencji haskiej z 1961 r. o zniesieniu wymogu legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych (Dz. U. z 2005 r. Nr 112, poz. 938). Postępowanie to sprowadza się do wstawienia na świadectwie, dyplomie pieczątki zgodnej ze wzorem stanowiącym załącznik do konwencji. Przedmiotową pieczęć wstawia i rejestruje organ uprawniony państwa sygnatariusza konwencji, z reguły niniejsze zadanie realizuje Minister Spraw Zagranicznych danego kraju.

Jeżeli dane państwo nie jest stroną powyższej konwencji wówczas zastosowanie ma procedura legalizacji dokumentu zagranicznego dokonywana przez placówki dyplomatyczne (konsulaty, ambasady). Jest to postępowanie sformalizowane, czasochłonne w odróżnieniu od procedury apostille.

Zarówno procedura apostille jak i procedura legalizacji dokumentu zagranicznego nie będzie wymagana w sytuacji gdy Polskę wiąże dwustronna umowa międzynarodowa zawarta z innym państwem o uznawaniu równoważności dokumentów o wykształceniu. Przykładowo takie bilateralne umowy Rząd RP podpisał z Rządem Republiki Francji, Republiki Litwy, Ukrainy, Republiki Białorusi.

Nadto należy pamiętać, iż językiem urzędowym w Polsce jest język polski zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 7 października 1999r. o języku polskim (t. j. Dz. U. z 2011r. nr 43 poz. 224 ze zm.). W związku z tym cudzoziemiec zobligowany jest przetłumaczyć świadectwo, dyplom na język polski za pośrednictwem polskiego tłumacza przysięgłego z listy tłumaczy przysięgłych przy Ministerstwie Sprawiedliwości.

Język polski

Drugim warunkiem, od którego spełnienia zależy przyjęcie cudzoziemca na studia w Polsce, jest znajomość języka polskiego. Co prawda prestiżowe uczelnie wyższe w Polsce wprowadzają na najpopularniejszych kierunkach nauczanie w języku angielskim, niemieckim, jednakże w przeważającej większości polskich uczelni językiem wykładowym jest język polski.

Cudzoziemcy, mający problemy z językiem polskim bardzo często zapisują się na kursy przygotowawcze z tego języka prowadzone przez uczelnie wyższe, kończone uzyskaniem stosownego zaświadczenia. Innym sposobem spełnienia przez cudzoziemców powyższego wymogu jest zdawanie egzaminu ze znajomości języka polskiego organizowanego przez rektora uczelni. Cudzoziemcy mogą również przedstawić dokumenty szkoły zagranicznej potwierdzające ukończenie studiów polonistycznych lub innych z zakresu języka polskiego lub ukończenia szkoły polskiej lub kursów językowych.

Wiza lub karta pobytu

Trzecim wymogiem jaki muszą spełnić cudzoziemcy-studenci jest legalizacja pobytu na terytorium RP poprzez uzyskanie zezwolenia wizowego we właściwym konsulacie lub uzyskanie u właściwego wojewody zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP.

W obowiązującym prawie polskim oraz unijnym wizy można podzielić na dwie kategorie tj.:

•    wizy Schengen;

•    wizy krajowe.

Zgodnie z art. 2 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/ 2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiającego Wspólny Kodeks Wizowy (kodeks wizowy) przez wizę Schengen należy rozumieć zezwolenie wydane przez państwo członkowskie na tranzyt przez terytorium państw członkowskich lub planowany pobyt na terytorium państw członkowskich nieprzekraczający trzech miesięcy w dowolnym sześciomiesięcznym okresie, licząc od dnia pierwszego wjazdu na terytorium państw członkowskich. Wiza Schengen ma charakter wizy krótkoterminowej z nadrukowanym symbolem C. Wiza tego typu może zostać wydana na jeden, dwa lub więcej wjazdów, a okres jej ważności nie może przekroczyć pięciu lat.  

Wiza krajowa uprawnia do wjazdu i ciągłego pobytu na terytorium RP lub kilku pobytów następujących po sobie, trwających łącznie dłużej niż trzy miesiące. Długość pobytu w Polsce dostosowuje się odpowiednio do celu pobytu wskazanego przez cudzoziemca. Wiza krajowa ma charakter wizy długoterminowej z nadrukowanym symbolem D. Okres ważności wizy krajowej nie może przekroczyć roku.

Na naklejce wizowej umieszczanej w paszporcie cudzoziemca poza wskazanym symbolem, terminem ważności wizy, terminem pobytu, wyodrębnić można również cel wydania wizy oraz organ uprawniony do wydania wizy. Wizę Schengen lub wizę krajową wydaje lub odmawia wydania konsul. Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 10, 11, 12, 13, 14 ustawy o cudzoziemcach wizy Schengen lub wizy krajowe mogą być wydawane m. in. w celu:

•    odbycia studiów pierwszego stopnia, studiów drugiego stopnia lub jednolitych magisterskich albo studiów trzeciego stopnia;

•    szkolenia zawodowego;

•    kształcenia lub szkolenia w innej formie niż powyżej;

•    dydaktycznym;

•    prowadzenia badań naukowych.

Innym powszechnym środkiem prawnym do legalizacji pobytu cudzoziemców na terytorium państwa polskiego jest zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP udzielane każdorazowo na okres niezbędny do realizacji celu pobytu, w przypadku studiów, nauki, szkolenia zawodowego w Polsce na okres roku.

Decyzję w sprawie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony wydaje wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca, a w przypadku cudzoziemca przebywającego za granicą – wojewoda właściwy ze względu na miejsce zamierzonego pobytu cudzoziemca.

Zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP udziela się cudzoziemcowi, który  przybywa lub przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu podjęcia lub kontynuacji stacjonarnych studiów wyższych lub stacjonarnych studiów doktoranckich na tym terytorium, także w przypadku gdy podjął studia na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, które zamierza kontynuować lub uzupełnić na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (art. 53 ust. 1 pkt 16 ustawy o cudzoziemcach). Przedmiotowego zezwolenia można udzielić cudzoziemcowi, który zamierza na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podjąć lub kontynuować szeroko rozumianą naukę lub szkolenie zawodowe. Po wydaniu przedmiotowego zezwolenia, wojewoda generuje kartę pobytu dla cudzoziemca.

Czytaj także

Narzędzia księgowego

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Compliance 2020

Eksperci portalu infor.pl

Piotr Barchan

Ekspert ds. Leasingu, Menedżer

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »