Interes prawny w zaskarżeniu uchwały rady gminy

Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.  Dz. U. z 2015 r. poz. 1515 z późń. zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z przepisu tego wynika, iż podmioty, których interes prawny jest naruszony uchwałą  lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy, może zaskarżyć ten akt prawny. Problem jednak powstaje zazwyczaj, w przypadku ustalenia, kiedy dany akt prawny narusza interes prawny skarżącego. Niestety ustalenie tej okoliczności jest kluczowe dla ustalenia zasadności samej skargi. Natomiast jest ono niekiedy niezmiernie trudne do ustalenia.

Zobacz również: Jawność działania organów gminy

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z dnia 6 maja 2015 r., sygn. akt:  II SA/Rz 208/15 (LEX nr 1794345) stwierdził, iż: „istotą interesu prawnego jest jego związek z konkretną normą prawa materialnego - taką normą, którą można wskazać jako jego podstawę i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje. Przyjmuje się, że interes prawny powinien być aktualny, osobisty (własny, indywidualny) i dotyczyć bezpośrednio sfery prawnej określonego podmiotu. Aktualność interesu prawnego oznacza, że po wejściu w życie takiego aktu interes ten w danej sytuacji faktycznej i prawnej obiektywnie istnieje. Wymóg ten wiąże się z "realnością" interesu prawnego. Powinien on rzeczywiście istnieć. Przy czym może to być interes tylko przewidywany w przyszłości ani też hipotetyczny.”

Powyższe orzeczenie opisujące interes prawny skarżącego jest niezmierne ogólne. Niestety w przypadku tak nieostrego pojęcia jak „interes prawny”, nie możemy liczyć na stanowisko Sądu, które szczegółowo opisze przypadki, w których określony podmiot będzie miał interes prawny do zaskarżenia aktu prawnego organów gminy. Jednakże dzięki w/w orzeczeniu może ustalić, jakie przesłanki muszą zaistnieć, aby w ogóle można byłoby rozważać zaistnienie interesu prawnego. Zatem interes prawny skarżącego zawsze musi wynikać z określonego przepisu prawa. Dodatkowo musi istnieć w momencie wydania skarżonego aktu prawnego organów gminy. Jeżeli jedna z tych dwóch głównych przesłanek nie zaistnienie, to brak jest możliwości przyjęcia, iż skarżący np. uchwałę rady gminy ma interes prawny, w jej zaskarżeniu.

Polecamy serwis: Ustrój i jednostki