| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Sektor publiczny > Zadania > Gospodarka przestrzenna > Bliskie sąsiedztwo zabudowy wielorodzinnej

Bliskie sąsiedztwo zabudowy wielorodzinnej

Inwestor złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zabudowie wielorodzinnej. Czy w sytuacji, gdy w bezpośrednim otoczeniu inwestycji występują jedynie budynki mieszkaniowe jednorodzinne, możliwe jest wydanie decyzji o warunkach zabudowy?

Odpowiedź

Tak. Nie można z powodu odmiennej zabudowy mieszkaniowej odmówić wydania decyzji o warunkach zabudowy.

Uzasadnienie

Kryteria związane z wydaniem decyzji o warunkach zabudowy zostały określone przede wszystkim w art. 61 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wśród najważniejszych należy wymienić te związane z zasadą kontynuacji funkcji i bliskiego sąsiedztwa, zgodnie z którymi decyzja o warunkach zabudowy może zostać wydana w przypadku, gdy co najmniej jedna działka sąsiednia dostępna z tej samej drogi publicznej jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu. Gminy mogą rozważać, czy sformułowania te odnoszą się również do różnic pomiędzy zabudową mieszkaniową jednorodzinną i wielorodzinną.

W tym kontekście można przywołać jedną z najnowszych tez orzecznictwa, zawartą w wyroku WSA w Łodzi z 4 września 2013 r. (sygn. akt II SA/Łd 560/13). Sąd wskazał, że, określając wymagania w zakresie kontynuacji funkcji, organ musi mieć na względzie rzeczywisty sposób wykorzystania terenów sąsiednich, przy czym rozróżnienie pomiędzy zabudową mieszkaniową jednorodzinną a wielorodzinną nie zostało dokonane w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Trudno jednocześnie wykazać, że zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna godzi w zastany porządek, gdy w jej otoczeniu znajduje się wyłącznie zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna. Skutek taki można wywodzić w wypadkach zdecydowanie dalej idących rozróżnień w zabudowie.

Można dodać również to, że przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym powinny być interpretowane na korzyść właściciela nieruchomości w każdym przypadku, gdy mogą się pojawić wątpliwości w dokonywanej wykładni przepisów. Ograniczenia praw właściciela powinny być ostatecznością.

Maciej J. Nowak

radca prawny, ekspert w zakresie prawa administracyjnego

Podstawa prawna

● Ustawa z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 647; ost. zm. Dz.U. z 2013 r. poz. 1238)

Czytaj także

Narzędzia księgowego

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

RODO 2018

RODO 2018

Eksperci portalu infor.pl

Aneta Słodzińska - Wawrzonek

Prawnik specjalizujący się w prawie zamówień publicznych, prawie cywilnym i rodzinnym.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »