| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Sektor publiczny > Zadania > Gospodarka przestrzenna > Decyzja o warunkach zabudowy

Decyzja o warunkach zabudowy

Uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy jest procesem długotrwałym, trwającym nawet przeszło rok. Tam gdzie brak jest uchwalonych planów miejscowych zagospodarowania przestrzennego, decyzje o warunkach zabudowy stały się głównym instrumentem planowania przestrzennego w Polsce, co prowadzi do chaosu przestrzennego oraz wydłużenia całego procesu budowlanego.

Zgodnie z wolą Ustawodawcy, wyrażoną w Ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 647 ze zm.), kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, należy do zadań własnych gminy. Wydaje się, że głównym celem/założeniem Ustawy było uchwalanie przez gminy planów zagospodarowania przestrzennego, czego efektem miało być ustalenie przeznaczenia terenów oraz określenie ich sposobów zagospodarowania i zabudowy. 

Polecamy serwis: Planowanie przestrzenne

Ustawa nie nałożyła na gminy obowiązku uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w związku z czym gminom nie zawsze zależy na szybkim uchwalaniu fakultatywnych dokumentów niosących dla budżetu gminy dodatkowe koszty.

W sytuacji gdy brak jest planu zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z art. 4 ust. 2 Ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 647 ze zm.), określenie sposobu zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Tam gdzie brak jest uchwalonych planów miejscowych zagospodarowania przestrzennego, decyzje o warunkach zabudowy stały się głównym instrumentem planowania przestrzennego w Polsce, co prowadzi do chaosu przestrzennego oraz wydłużenia całego procesu budowlanego.

Warunkiem wydania decyzji o warunkach zabudowy jest spełnienie łącznie szeregu przesłanek określonych w art. 61 wspomnianej Ustawy:
1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu,
2) teren ma dostęp do drogi publicznej,
3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego,
4) teren nie wymaga między innymi uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne,
5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi.

Polecamy: Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - procedura sporządzania i uchwalania

Po spełnieniu powyższych przesłanek, odpowiedni wniosek (co do zasady na formularzu) należy złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta właściwego ze względu na położenie nieruchomości, a w nim określić między innymi :

Czytaj także

Narzędzia księgowego

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

RODO 2018

Eksperci portalu infor.pl

Katarzyna Adamczyk

Doświadczony manager i profesjonalistka z dziedziny ekonomii zdrowia, specjalizująca się w analizie biznesowej, w tym w kontroli zarządczej w placówkach medycznych, ze szczególnym uwzględnieniem kontrolingu i analizy finansowej szpitala oraz w analityce rynku farmaceutycznego i analizach refundacyjnych.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »