| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Sektor publiczny > Zadania > Gospodarka przestrzenna > Decyzja o warunkach zabudowy w postępowaniu odwoławczym

Decyzja o warunkach zabudowy w postępowaniu odwoławczym

Decyzje ustalające warunki zabudowy stanowią często przedmiot odwołań składanych nie tylko przez sąsiadów projektowanej inwestycji, lecz także samych inwestorów. Skomplikowana materia podlegająca rozstrzygnięciu decyzją sprawia, że prawidłowe rozpoznanie odwołania przez samorządowe kolegium odwoławcze jest zadaniem trudnym, a niekiedy wymagającym specjalistycznej wiedzy.

Samorządowe kolegium odwoławcze (SKO) po otrzymaniu akt postępowania o ustalenie warunków zabudowy (dalej: WZ), ale przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania odwołania, powinno przeprowadzić ocenę formalną obejmującą weryfikację zakresu żądania podmiotu składającego odwołanie oraz sprawdzenie, czy odwołanie pochodzi od strony, a także czy został zachowany termin na jego wniesienie.

Równie ważne jest sprawdzenie, czy odwołanie zostało wniesione w terminie. Należy bowiem pamiętać, że SKO nie będzie miało prawa do wystąpienia w sprawie w charakterze organu odwoławczego, jeżeli nie został zachowany termin do wniesienia odwołania, a strona nie wystąpiła o jego przywrócenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wyroku z 20 lipca 2011 r. (sygn. akt IV SA/Po 422/11) stwierdził, że pismo zatytułowane jako odwołanie, a wniesione po terminie, nie stanowi w istocie środka zaskarżenia, a ewentualne jego rozpoznanie i wydanie decyzji byłoby dotknięte wadą nieważności z art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a.), ponieważ decyzja organu II instancji zostałaby wydana bez podstawy prawnej.

Istotne znaczenie ma także przeprowadzenie wstępnej oceny treści żądania. Decyzja WZ powinna bowiem zawierać szczegółowe rozstrzygnięcia, co powoduje, że niekiedy strony kwestionują brak rozstrzygnięcia co do wszystkich kwestii w piśmie mylnie tytułowanym jako odwołanie. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 10 stycznia 2012 r. (sygn. akt II GSK 427/09) orzekł, że jeżeli z pisma wynika niezadowolenie strony z nieobjęcia rozstrzygnięciem wszystkich kwestii, to takie pismo nie jest w istocie odwołaniem, lecz żądaniem uzupełnienia treści decyzji na podstawie art. 111 § 1 k.p.a. W takim przypadku organowi odwoławczemu nie wolno rozpatrzyć merytorycznie pisma jako odwołania, a akta sprawy powinny zostać odesłane organowi I instancji.

Polecamy również: Rozbiórka z warunkami zabudowy

Strony postępowania odwoławczego

Wstępne badanie odwołania od decyzji WZ obejmuje również sprawdzenie, czy osoba wnosząca odwołanie jest stroną postępowania. Jeżeli bowiem odwołanie nie pochodzi od podmiotu, któremu przysługuje przymiot strony postępowania WZ, to zgodnie z wyrokiem NSA z 7 września 2012 r. (sygn. akt II OSK 905/11) organ powinien wydać decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. W praktyce postępowań WZ często jednak zdarza się błędne określenie kręgu stron postępowania przez organ I instancji. Dlatego SKO, w przypadku wniesienia odwołania przez podmiot, który nie był wcześniej uznawany za stronę postępowania WZ, powinny wnikliwie badać, czy podmiot taki nie powinien być stroną tego postępowania, a umorzyć postępowanie odwoławcze wyłącznie w przypadku ewidentnego braku przymiotu strony. WSA w Warszawie w wyroku z 19 stycznia 2012 r. (sygn. akt VII SA/Wa 1904/11) podkreślił, że odwołanie może wnieść także podmiot, który nie był stroną w postępowaniu przed organem I instancji, którego jednak interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie.

Czytaj także

Narzędzia księgowego

POLECANE

reklama

Compliance 2020

Eksperci portalu infor.pl

Instytut Studiów Podatkowych Modzelewski i Wspólnicy

Doradztwo podatkowe

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »