| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Sektor publiczny > Temat dnia > Odwołanie ze stanowiska pracownika zatrudnionego na podstawie powołania

Odwołanie ze stanowiska pracownika zatrudnionego na podstawie powołania

Stosunek pracy nawiązuje się na podstawie powołania w przypadkach określonych w odrębnych przepisach (art. 68  § 1 Kodeksu pracy). Powołanie jest jedną z podstaw zatrudnienia, wyróżniającą się tym, że ze stosunkiem pracy wiąże się powierzenie określonej funkcji.

Szczególna ochrona stosunku pracy

Stosunek pracy z powołania cechuje się brakiem stabilizacji w zatrudnieniu wynikającym z niemal całkowitego pozbawienia tych osób prawa do szczególnej ochrony stosunku pracy. Ochrona stosunku pracy jest uregulowania odmiennie i w niewielkim stopniu ogranicza prawo pracodawcy do rozwiązania tego stosunku pracy.

Usprawiedliwiona nieobecność

Jeżeli odwołanie nastąpiło w okresie usprawiedliwionej nieobecności w pracy, bieg wypowiedzenia rozpoczyna się po upływie tego okresu. Jeżeli jednak usprawiedliwiona nieobecność trwa dłużej niż okres przewidziany w art. 53 § 1 i 2, organ, który pracownika powołał, może rozwiązać stosunek pracy bez wypowiedzenia (art.72 § 1 Kodeksu pracy). Przepis ten nie zabrania odwołania pracownika w czasie jego usprawiedliwionej nieobecności w pracy, a jedynie nakazuje obliczanie okresu wypowiedzenia dopiero po zakończeniu nieobecności. Pracodawca nie musi więc czekać z odwołaniem, aż pracownik powróci do pracy – jedynie okres wypowiedzenia ulega wydłużeniu.

W razie jednak nieobecności pracownika trwającej dłużej niż okresy przewidziane w art. 53 Kodeksu pracy, istnieje możliwość rozwiązania stosunku pracy bez wypowiedzenia w trybie natychmiastowym. Wymaga to jednak dokonania przez organ odwołujący odrębnej czynności prawnej – tzn. złożenia oświadczenia woli w formie pisemnej o rozwiązaniu stosunku pracy bez wypowiedzenia.

Ciąża i macierzyństwo

Odwołanie kobiety w ciąży i w czasie urlopu macierzyńskiego jest dopuszczalne. W razie odwołania pracownicy w okresie ciąży, organ odwołujący jest obowiązany zapewnić jej inną pracę, odpowiednią ze względu na jej kwalifikacje zawodowe, przy czym przez okres równy okresowi wypowiedzenia pracownica ma prawo do wynagrodzenia w wysokości przysługującej przed odwołaniem.

Jeżeli jednak pracownica nie wyrazi zgody na podjęcie innej pracy, stosunek pracy ulega rozwiązaniu z upływem okresu równego okresowi wypowiedzenia, którego bieg rozpoczyna się od dnia zaproponowania na piśmie innej pracy (art. 72 § 2 Kodeksu pracy). Oznacza to, że odwołanie ze stanowiska kobiety w ciąży i na urlopie macierzyńskim jest możliwe i skuteczne, a obowiązkiem pracodawcy jest zapewnienie innej pracy odpowiedniej ze względu na kwalifikacje. Jeżeli na innym stanowisku obowiązuje inna wysokość wynagrodzenia, dotychczasową płacę kobieta taka zachowa jedynie w okresie wypowiedzenia.

Wiek przedemerytalny

Identycznie jak kobiety w ciąży i na urlopie macierzyńskim traktowani są pracownicy, brakuje nie więcej niż 2 lata do nabycia prawa do emerytury z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (art. 72 § 3 Kodeksu pracy). Charakterystyczne jest tutaj, to że przepis regulujący sytuację pracownik zatrudnionych na podstawie powołania odbiega od ogólnych uregulowań ochrony przedemerytalnej. Zgodnie z ogólną normą wyrażoną w art. 39 Kodeksu pracy, pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę pracownikowi, któremu brakuje nie więcej niż 4 lata do osiągnięcia wieku emerytalnego, jeżeli okres zatrudnienia umożliwia mu uzyskanie prawa do emerytury z osiągnięciem tego wieku. Tymczasem przy powołaniu okres ochronny jest krótszy i wynosi 2 lata do nabycia uprawnień emerytalnych określonych w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Pracownikami chronionymi będą więc kobiety, które ukończą 58 lat i mężczyźni, którzy ukończyli 63 lata.

Podstawa prawna:

  • Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz.U. z 1998 r., Nr 21, poz. 94 ze zm.)
  • Ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz.U. Nr 223, poz. 1458 ze zm.)
  • Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.)
  • Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1592 ze zm.)
  • Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1590 ze zm.)
  • Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne (Dz.U. 2006 r. Nr 216 poz. 1584 ze zm.)


Dariusz Dwojewski

samorzad.infor.pl

Czytaj także

Narzędzia księgowego

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Artykuł Partnerski

Compliance 2020

Eksperci portalu infor.pl

Wojciech Strama

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »