Egzekwowanie obowiązku podłączania nieruchomości do sieci kanalizacyjnej

Podstawowym obowiązkiem każdego właściciela nieruchomości jest jej przyłączenie do istniejącej sieci kanalizacyjnej (art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach; dalej: u.c.p.g.). Z obowiązku przyłączenia do istniejącej kanalizacji są zwolnieni jedynie właściciele nieruchomości, która jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków (wyrok WSA w Opolu z 16 września 2008 r., sygn. akt II SA/Op 124/08).

Niewykonanie przez właściciela ciążącego na nim obowiązku podłączenia do istniejącej sieci kanalizacyjnej uprawnia wójta, burmistrza lub prezydenta miasta (dalej: wójt) do wydania decyzji administracyjnej nakazującej przyłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej (art. 5 ust. 7 u.c.p.g.). Decyzja ta nie ma charakteru uznaniowego (patrz: Z orzecznictwa).

Uprawnionymi do kontroli przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej są strażnicy gminni (miejscy) oraz pracownicy urzędu gminy (miasta) posiadający upoważnienie od wójta.

Termin podłączenia do sieci

Przepisy nie określają terminu, w jakim powinno nastąpić podłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej. Co do tego zagadnienia wydano wiele orzeczeń sądów administracyjnych. Powszechnie przyjmuje się w nich, że uprawnienia do określenia takiego terminu nie ma również wójt wydający decyzję nakazującą podłączenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, w wyrokach z 4 grudnia 2008 r. (sygn. akt II SA/Gl 479/08) oraz 7 maja 2009 r. (sygn. akt II SA/GL 925/08), stwierdził, że ani art. 5 ust. 7 i ust. 9 ustawy o czystości i porządku, ani żaden inny przepis prawa nie zawiera podstawy prawnej do określenia terminu wykonania obowiązku przyłączenia nieruchomości do sieci (podobnie wyrok WSA w Opolu z 16 września 2008 r., sygn. akt II SA/Op 124/08 i wyrok WSA w Łodzi z 10 grudnia 2008 r., sygn. akt II SA/Łd 680/08).

W wyrokach tych sądy administracyjne wskazywały, że w przypadku decyzji nakazujących podłączenie, zastosowanie mają zasady ogólne wydawania decyzji administracyjnych.

Oznacza to, że decyzja I instancji (czyli wójta) staje się ostateczna, gdy strona nie złoży odwołania w terminie (14 dni), a decyzja II instancji (Samorządowego Kolegium Odwoławczego) od jej doręczenia albo ogłoszenia, bo tu z zasady odwołanie już nie przysługuje (przysługuje tylko skarga do sądu administracyjnego). Decyzja ostateczna podlega wykonaniu w trybie ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (dalej: u.p.e.a.).

Więcej w Gazecie Samorządu i Administracji - Zamów prenumeratę >>