| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Sektor publiczny > Zadania > Zarządzanie nieruchomościami > Stawka opłaty adiacenckiej nie może wynosić 0%

Stawka opłaty adiacenckiej nie może wynosić 0%

Czy rada gminy, podejmując uchwałę na podstawie art. 146 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, może postanowić, że stawka opłaty, którą zobowiązani są wnieść właściciele z tytułu wzrostu wartości ich nieruchomości spowodowanej wybudowaniem infrastruktury technicznej (droga, wodociąg itp.), wynosi zero procent?

Odpowiedź

Nie. Rada gminy nie może ustanowić zeroprocentowej stawki opłaty adiacenckiej. Uchwała taka jest bowiem równoznaczna z niepodjęciem żadnej uchwały w tej sprawie i - tak jak w przypadku niepodjęcia uchwały w sprawie opłaty adiacenckiej - uniemożliwia wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta) realizację jego ustawowego uprawnienia do ustalania w drodze decyzji administracyjnej tej opłaty.

Uzasadnienie

Jak wynika z przepisów ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (dalej: u.g.n.), ustalenie i wysokość opłaty adiacenckiej zależą od wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego budową urządzeń infrastruktury technicznej. Wysokość opłaty adiacenckiej wynosi nie więcej niż 50% różnicy między wartością, jaką nieruchomość miała przed wybudowaniem urządzeń infrastruktury technicznej, a wartością, jaką nieruchomość ma po ich wybudowaniu. Wysokość stawki procentowej opłaty adiacenckiej ustala rada gminy w drodze uchwały (art. 146 ust. 2 u.g.n.).

Jak podkreślił WSA w Gliwicach w wyroku z 10 sierpnia 2018 r. (sygn. akt II SA/Gl 404/18), przepis powyższy wprost nakłada na radę gminy obowiązek ustalenia stawki procentowej opłaty adiacenckiej. Delegacja powyższa nie ma charakteru fakultatywnego, zależnego od gminy. Natomiast zgodnie z treścią art. 145 ust. 1 u.g.n. wójt (burmistrz, prezydent miasta) może, w drodze decyzji, ustalić opłatę adiacencką każdorazowo po stworzeniu warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej albo po stworzeniu warunków do korzystania z wybudowanej drogi. Jak wynika z przytoczonych przepisów, ustalona przez gminę stawka opłaty adiacenckiej nie może przekraczać 50% (górna jej granica). Wydawać by się zatem mogło, że dolną granicę stawki tej opłaty rada gminy może ustalać dowolnie, np. w wysokości stawki 0%. Nic bardziej mylnego. Jak wskazał bowiem NSA w wyroku z 14 stycznia 2003 r. (sygn. akt I SA 2293/02), ustalenie stawki procentowej opłaty adiacenckiej w wysokości 0% stanowi rezygnację ze źródła dochodów gminy określonego w ustawie i jest zatem obejściem przepisów konstytucyjnych oraz przepisu art. 146 ust. 2 u.g.n.

Zobacz: Zarządzanie nieruchomościami

W uzasadnieniu tego orzeczenia NSA podkreślał, że "jednostkom samorządu terytorialnego zapewnia się prawo ustalania wysokości podatków i opłat lokalnych w zakresie określonym w ustawie (art. 168 Konstytucji RP). Z przepisów tych jasno wynika, że jednostkom samorządu terytorialnego zapewnia się określone dochody w celu zapewnienia im możliwości realizacji postawionych przed nimi zadań. Płynie stąd wniosek, że prawo własności, jakie przysługuje tym jednostkom, doznaje pewnych ograniczeń w porównaniu z podmiotami, na których nie ciąży obowiązek wykonywania zadań publicznych. Jednostki te nie mogą zatem dowolnie dysponować przydzielonymi im dochodami, a w szczególności rezygnować z przydzielonych im w drodze ustawy źródeł dochodu, ponieważ w ten sposób, i to bez uzasadnionej przyczyny, zmniejszają swoje potencjalne możliwości realizacji postawionych przed nimi zadań".

Zgodzić się także trzeba ze stanowiskiem RIO w Warszawie, która w uchwale z 27 lutego 2018 r. (zn. 5.87.2018) wskazała, że "skutek uchwalenia przez radę gminy stawki opłaty adiacenckiej w wysokości 0% jest taki sam, jak gdyby stawka procentowa opłaty adiacenckiej w ogóle nie została przez Radę Gminy ustalona. Uniemożliwia to bowiem realizację przez Wójta jego uprawnienia do ustalania w drodze decyzji opłaty adiacenckiej każdorazowo po stworzeniu warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej albo po stworzeniu warunków do korzystania z wybudowanej drogi". ©℗

Michał Cyrankiewicz

dziennikarz specjalizujący się w tematyce samorządowej

Podstawa prawna

art. 145 ust. 1, art. 146 ust. 2 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 121; ost. zm. Dz.U. z 2018 r. poz. 1716)

Czytaj także

Narzędzia księgowego

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

RODO 2018

RODO 2018

Eksperci portalu infor.pl

PrawoSocjalne.pl

Portal

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »