| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Sektor publiczny > Rozwój i promocja > Partnerstwo publiczno-prywatne > Nowa ustawa o PPP a ustawa o koncesjach

Nowa ustawa o PPP a ustawa o koncesjach

Tak zwana „nowa” ustawa z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym weszła w życie 27 lutego 2009 roku. Zastąpiła ona „martwą” w praktyce ustawę z dnia 28 lipca 2005 roku, na podstawie której nie zostało przeprowadzone dosłownie żadne przedsięwzięcie z udziałem partnera publicznego i prywatnego.

Należy podkreślić, iż nie podjęto żadnego wysiłku w celu ożywienia „starej” ustawy o PPP. Ustawodawca słusznie doszedł do wniosku, iż szybciej, lepiej i efektywniej będzie jak się uchwalali de facto  zupełnie nowy akt prawny.

Zakres zmian jest bardzo znaczący. W „nowej” ustawie o partnerstwie publiczno – prywatnym słusznie zrezygnowano z wielu elementów, które utrudniały wykorzystywanie narzędzia PPP w praktyce.

Należy podkreślić, iż wreszcie zrezygnowano z formalnego wymogu przeprowadzania przez podmiot publiczny złożonej analizy przedsięwzięcia na etapie przedrealizacyjnym.

Niewykonanie analizy przedsięwzięcia na etapie przedrealizacyjnym na gruncie „starej” ustawy niosło za sobą negatywne skutki w postaci uznania umowy za nieważną w sensie prawnym. Ważną zmianą wydaje się być nadanie „nowej” ustawie o PPP tzw. ramowego charakteru.

Dzięki temu słusznemu zabiegowi treść kształtowania umowy pozostawiono nieskrępowanej woli stron. Fundamentalnej zmianie uległ także tryb wyboru partnera prywatnego. Zależnie od formy jego wynagrodzenia, podmiot publiczny może stosować przepisy prawa zamówień publicznych bądź ustawy o koncesji na roboty budowlane lub usługi.

Zmianie uległ tryb wyboru partnera prywatnego

Druga, ściśle związana z procesem PPP ustawa, tj. ustawa z dnia 9 stycznia 2009 r. o koncesji na roboty budowlane lub usługi weszła w życie 20 lutego ubiegłego roku.

Reguluje ona istniejącą dotychczas w prawie zamówień publicznych tzw. instytucję koncesji budowlanej. Ponadto ustawa ta wprowadza do polskiego systemu prawnego tzw.  koncesję usługową.

Zarówno koncesja budowlana jak i koncesja usługowa, co warto tutaj podkreślić, stanowią osobliwą, szczególną formę współpracy sektora publicznego i prywatnego. Jest ona potocznie nazywana DBFO (czyli, desing – build – finance – operate, czyli zaprojektuj, wybuduj, sfinansuj i eksploatuj).

Czytaj także: PPP - co to właściwie znaczy? >>

Koncesje w rozumieniu ustawy o koncesji na roboty budowlane lub usługi w sensie prawnym są umowami nazwanymi z zakresu prawa, należącymi do szeroko rozumianych zamówień publicznych. Powinniśmy zatem je odróżniać od funkcjonujących już od dawna w prawie polskim koncesji o charakterze administracyjno-prawnym (uregulowanych w ustawie
o swobodzie działalności gospodarczej).

Fundamentalne znaczenie dla zrozumienia ww. koncesji stanowi forma wynagrodzenia wykonawcy w zamian za wykonanie przedmiotu koncesji. Przedmiotem tzw. koncesji jest wykonanie robót budowlanych (np. remont szkoły, budowa stadionu, oczyszczalni ścieków, modernizacja drogi publicznej, budynku administracyjnego) lub świadczenie określonych usług (np. zarządzanie obiektami użyteczności publicznej).

Czytaj także

Narzędzia księgowego

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Compliance 2020

Eksperci portalu infor.pl

Wojciech Strama

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »